Stemmen op het kantoor van de Evangelische Omroep: ‘Je merkt helemaal niet dat je bij de EO bent’

Een jonge, kwispelende hond houdt de wacht. Zijn riem is vastgebonden aan de voorgevel van het pand van de EO in Hilversum.

De Evangelische Omroep is, samen met een aantal kleine (aspirant) omroepen, de enige die niét op het Mediapark - enkele kilometers noordelijker - gevestigd is. Kronkelige straatjes, chique villa’s, jarendertigwoningen en veel Tesla’s en bakfietsen.

Het is een groot, statig pand dat een beetje doet denken aan een kerk. De omgeving van de EO-burelen lijken geen representatieve afspiegeling te zijn van de omroep: bij de laatste stembusgang haalden GroenLinks (15,9%) de PvdA (11,1%) en de VVD (10,6%) hier de meeste stemmen. Het kantoor is al jarenlang een stemlocatie, laat een woordvoerder van de omroep weten. Dat is op verzoek van de gemeente.

‘Je merkt helemaal niet dat je bij de EO bent’
‘Ik probeer altijd ergens anders te stemmen’, zegt de eigenaresse van de hond. De stembusgang maakte zij samen met haar dochter - die stemde voor het eerst.

‘Heel belangrijk, maar het was een moeilijke keuze’, zegt de vrouw die net achttien is geworden. De moeder woont hier om de hoek en rijdt ‘meerdere keren per dag’ langs het gebouw, toch was ze hier nog nooit binnen geweest. ‘Je merkt helemaal niet dat je bij de EO bent’, gniffelt ze.

Aan de linkerzijde van het pand bevinden zich de kantoorruimten van de EO, aan de rechterzijde is een stemlokaal ingericht. Het is een donkere ruimte, het rolgordijn is naar beneden gelaten. Op woensdag aan het einde van de ochtend zijn het vooral veertigers, vijftigers en ouderen die komen stemmen.

‘Veel mensen die in Hilversum wonen, werken in Amsterdam of Utrecht’, zegt een medewerker van het stembureau. ‘Dus ik verwacht een hogere opkomst van jongeren aan het einde van de werkdag. Al was ‘t vanmorgen ook al druk’.

‘ChristenUnie of SGP?’
Drie EO-medewerkers lopen ondertussen via een andere uitgang naar buiten voor een lunchwandeling, de broodjes hebben ze in hun handen. Ook deze mannen zijn er nog niet uit. ‘ChristenUnie of SGP?’

Twee vrouwen van in de zestig lopen pratend naar buiten, het zijn buren van elkaar. Ze twijfelden lang over hun keuze, zeggen ze. Uiteindelijk namen ze allebei het vrijblijvende stemadvies van kun kinderen over. ‘Zij moeten nog wat jaartjes rondlopen op deze planeet.’

Een ander ouder echtpaar schuifelt naar buiten en beklaagt zich over de omvang van het stembiljet. ‘Volgende keer neem ik een leesbril mee’, zegt de vrouw.

‘Juist hiér stemmen’
Een man op hoge hakken komt samen met z’n vader aanlopen. Onder een grote, zwarte winterjas draagt hij een rok en een zwarte, strakke legging. ‘Ik ben in transitie’, zegt hij, ‘maar je mag “hij” opschrijven’. ‘We vonden het wel leuk om juist hiér te stemmen’, zegt-‘ie knipogend terwijl ze naar binnen lopen.

Op het Mediapark zit ditmaal geen stembureau. Maar aan de voet van het Media Park - aan de overkant van de straat ligt het museum Beeld en Geluid - ligt een openbare basisschool waar wel gestemd kan worden. Rond het middaguur is het er vooral een komen en gaan van ouders en kinderen, de school is net uit. ‘Je bent eigenlijk net te laat’, lacht een stembureaumedewerker, ‘de lunchpauze is net voorbij’.

Maar erg veel Mediaparkbewoners heeft het stembureau nog niet gezien.

‘Veel journalisten werken hier alleen maar en wonen in Amsterdam of Utrecht’, legt hij uit. Twee vijftigers lopen net het stembureau uit en wandelen weer richting het Mediapark. ‘Wel zo handig’, is hun commentaar. De stembureaumedewerker verwacht een ‘hausse’ aan het einde van de werkdag. ‘Kunnen ze direct na hun werk even stemmen.’