Hongerige journalistiek
Tien jaar geleden reisden schrijvend journalist Dick Wittenberg en fotojournalist Jan Banning af naar Dickisoni. Een gewoon dorpje in Malawi, het armste land van de wereld. Hoe ziet armoede eruit, vroegen ze zich af? Wittenberg was er eerder, in 2002, tijdens een hongersnood. Dit keer nam hij gezelschap mee. Er kwam een – bekroond – boek. Het heette ‘Binnen is het donker, buiten is het licht’.
Samen keerden ze eerder dit jaar naar Dickisoni terug. Wat was er in tien jaar tijd veranderd? Hun bevindingen staan in ‘Het gezicht van de armoede’, een korte geschiedenis van het dagelijkse bestaan in armoede. Armoede is niet uitzichtloos, zo bleek. Het dorp groeide van 45 naar 56 huishoudens. Tien jaar geleden waren er vier bakstenen huizen, nu 22. Er zijn twee motorfietsen, negentien koeien en zeven mobieltjes, tegen 0 eerst. Het zijn eerste tekenen van welstand. Dickisoni gaat vooruit!
Wittenberg raakt je met zijn uitgebeende zinnen. Zijn woorden serveert hij zonder effectbejag. Hij is een hongerige journalist, hij wil alles weten. Alle huizen ging hij langs. En keerde terug. Hij werd een witte Afrikaan.
Banning maakte foto’s van mensen zoals ze zijn, in hun eigen huis. De inrichting zegt veel over hun leven. Journalist en fotograaf lieten zien dat aan armoede valt te ontsnappen. Traag. Niet zonder hulp. Ze maakten een belangrijk boek.
Dick Wittenberg (tekst) Jan Banning (fotografie): Het gezicht van de armoede. Uitgeverij Ipso Facto, ISBN 9789077386163, prijs € 24,95.
Praat mee