Hertsenberg: ‘Niet bozig door het leven’

Wat opvalt is jouw verbetenheid in hoe je soms je studiogasten aanpakt.
‘Nou, Tijs van den Brink kan ook aardig doordenderen als hij het vuur te pakken heeft. Zembla vond ik laatst ook erg goed op dreef met de Q-koorts. Het is een stijl die bij mij past en die ik ook prettig vind om bij anderen te zien.
In januari bestaat Radar vijftien jaar. Met name de laatste vijf jaar is het gegroeid tot een programma waar we zo hard aan hebben getimmerd dat we echt kunnen stellen dat het een mobiliserende werking heeft. Wij kunnen consumenten laten groeperen op een manier dat bedrijven denken: ‘Nou moet ik wel, want anders gaat het ten koste van mijn imago en toekomst. We zijn voor een aantal branches en bedrijven een angstwekkend programma geworden. Dat heeft wel met die verbetenheid te maken, denk ik.’

In hoeverre hebben jullie een mobiliserende werking gehad in de bankencrisis en het failliet van de DSB-Bank?
‘Heel nadrukkelijk. Het is eigenlijk begonnen in 2002 met Legio Lease (een ‘spaarplan’ waarbij de deelnemers bleken te lenen, red.). We beten ons daarin vast, we besteedden maanden aan eigen onderzoek. We zagen echt resultaten. En ik kan me nog heel goed herinneren dat we op een gegeven moment met onze handen in het haar zaten omdat eigenlijk niemand het opnam voor die mensen. Je kunt dat in het programma doen, maar vervolgens moeten de belanghebbenden dat zelf oppakken. Zo is bijvoorbeeld de belangenvereniging ‘Leaseverlies’ ontstaan, waarin rond de 100.000 consumenten zich verzamelden. Daar hebben we inhoudelijk niks mee te maken. Daar scheidt de journalistiek zich van de belangenbehartiging. Hetzelfde gold toen wij in 2006 de woekerpolissen onderzochten (de naam woekerpolis is door Radar bedacht, red.). We maakten het steeds heel concreet: om wat voor producten gaat het, wat moet je precies betalen, wat zijn de gevolgen en hoe gaan ze het oplossen. Ook destijds ontstonden er allerlei belangenclubs, soms zelfs letterlijk bij ons in de studio.’

Er zit nogal wat kaf tussen het koren van belangenbehartigers.
‘Ja, dat is erg lastig. We hebben daar ook wel aandacht aan besteed en soms stichtingen in de uitzending tegenover elkaar gezet om ze te laten uitleggen wat ze precies doen. Je hebt als programma ook een verantwoordelijkheid om die organisaties kritisch te blijven volgen. En we zijn ook een klein beetje afhankelijk van ze, omdat zij uiteindelijk overleg voeren met bijvoorbeeld de grote verzekeraars over schikkingen. Ook worden wij soms geconfronteerd met schikkingen waar we niet altijd blij mee zijn. Voor ons blijft altijd de vraag – en dat is zeker bij de woekerpolissen het geval – als die stichtingen werkelijk een rechtszaak waren gaan voeren in plaats van te schikken, wat was dan het oordeel van de rechter geweest? Dat blijft voor mijzelf wel wringen. Er zijn voorbeelden van belangengroepen die wel naar de rechter gingen en een veel beter resultaat behaalden dan degenen die schikten. Maar wij zullen zelf nooit naar de rechter stappen, want dan ga je je rol als journalist voorbij.’

Lees het hele interview met Antoinette Hertsenberg in Villamedia magazine, dat op 18 december verschijnt.