— vrijdag 8 augustus 2008, 10:21

Frans van den Mosselaar (1949–2008)


Wat zeker op het conto van Frans van den Mosselaar moet worden geschreven, is dat hij van communicatie een ambacht heeft gemaakt. Een vak dat zich heeft waargemaakt met resultaten en zich moest ontdoen van franjes, titels als kerstboomverlichtingen, auto’s die net zo glommen als de ego’s en adviseurs die meer adviseerden dan deden.


Zijn opvattingen over het vak waren het resultaat van een nuchtere kijk op het leven en de journalist die hij van huis uit was: elke dag informatie produceren die er voor de lezers toe deed. Adviseren bij een communicatieadviesbureau was voor Frans – zeker in het begin – een variant op journalistiek bedrijven. Hij kon zich in korte tijd een onderwerp – hoe ingewikkeld ook – eigen maken en de kern van een probleem blootleggen. Het gebeurde vaak dat hij tijdens een kennismakingsgesprek al begon met adviseren. Collega’s hielden hun hart vast door de overtuiging waarmee hij dat deed. Was die zekerheid wel terecht en verstandig? Het antwoord was altijd ‘ja’. Want, ongeacht het onderwerp, Frans was in korte tijd een goed geïnformeerde specialist.


Achteraf is nooit te achterhalen of de komst van iemand een ontwikkeling in gang heeft gezet of dat zo iemand precies op het juiste moment kwam. Frans heeft ontegenzeggelijk invloed gehad op de kentering bij Van Luyken van een naar anarchisme neigend collectief van jonge honden naar een meer gestructureerd en georganiseerd bureau. Niet iedereen was ervan overtuigd dat die omslag noodzakelijk was. Het was de clash tussen creativiteit en degelijkheid. Van een bureau dat niet gewend was offertes te maken (‘Dat doen alleen loodgieters. Als klanten ons niet vertrouwen, dan gaan ze maar’) naar een bureau dat afgerekend werd op resultaten en prestaties. Voor Frans was dat heel vanzelfsprekend.


De grote verdienste van Frans is dat hij bij een aantal opdrachtgevers heeft meegewerkt aan een doorbraak in reputatie en acceptatie. Als een echte missionaris droeg hij de overtuiging van opdrachtgevers uit. Tegelijkertijd bleef hij de adviseur met veel gezag die op afstand stond, de ogen niet sloot voor negatieve ontwikkelingen en het handelen van opdrachtgevers kritisch bleef volgen. De klant is koning, maar de koning heeft niet altijd gelijk.
Frans heeft de farmaceutische industrie een geaccepteerde positie gegeven in een onmogelijk krachtenspel van bedrijfsleven, politiek, overheid, gezondheidszorg, patiënten en publieke opinie. Hij heeft meegeholpen om van de maag-darm-leverartsen een goed georganiseerde beroepsgroep te maken die erkenning heeft gekregen als hoogwaardige specialisten. Frans schuwde de confrontatie niet als hij de overtuiging had dat hij adviseerde voor een rechtvaardige zaak. Hij heeft met een geduld dat we niet van hem gewend waren de Stichting Informatie Dierproeven van de grond gekregen. De adviseur als bestuurslid die niet alleen partijen zocht om een realistisch beeld van dierproeven uit te dragen. Maar ook partijen die voor de belangen durfden te staan en geld wilden investeren in meer acceptatie.


Het typeert Frans dat hij het dramatische overlijden van zijn dochter Saskia in 1991 mede heeft verwerkt door een gepassioneerde bijdrage te leveren aan de SIRE-campagne over rouwverwerking. De adviseur die zijn ervaringen doorgeeft als vader die een wreed onrecht was aan gedaan.


Frans is voor veel adviseurs bij Van Luyken een leermeester geweest. Of je hem goed vond, hangt af van hoe je wist om te gaan met een dominante vakman. Met zijn opvattingen over discipline, zorgvuldigheid, loyaliteit aan klanten, werktempo en declarabiliteit. Over het vak viel met hem te discussiëren en hij stond open voor ideeën en kritiek. Over de manier van werken niet. Toen Frans net bij Van Luyken werkte en nog niet in Haarlem woonde, nodigde een collega hem uit om ’s avonds te komen eten. Toen hij het kopje koffie op had, vroeg hij of hij even de schrijfmachine mocht gebruiken, want hij moest nog een verhaal maken. De rest van de avond was hij aan het werk. Frans ten voeten uit.


Wie hem in zijn laatste weken bij Van Luyken Communicatie Adviseurs heeft meegemaakt, zag dat hij, vijfentwintig jaar later, in niets was veranderd. Onvermoeibaar, tot het laatste toe betrokken, droeg hij zijn werk over en liet zijn klanten kennismaken met hun nieuwe adviseur. Wat zullen bureau en opdrachtgevers hem vreselijk missen.


Loopbaan


Frans van den Mosselaar begon zijn loopbaan als dagbladjournalist bij het Noordhollands Dagblad en de Twentsche Courant. Hij vervulde van 1980–1982 de functie van voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Journalisten.


In 1983 maakte hij de overstap naar de ‘andere kant’. Hij kwam als communicatieadviseur in dienst van Van Luyken PR en PA Consultants. In 1990 volgde zijn benoeming tot directeur van vestiging Nederland. In de periode 1995-1998 was hij vice-voorzitter van Stichting Ideële Reclame (SIRE).


In 1996 werd het bureau omgevormd tot Van Luyken Communicatie Adviseurs. Van meet af aan behoorde Frans van den Mosselaar tot de vennoten van deze maatschap. Sinds 2006 vervulde hij de functie van voorzitter van het Dagelijks Bestuur.

Jaap de Jong,
kwam in 1981 als senior adviseur bij Van Luyken PR en PA Consultants. Hij was tot 2007 een van de vennoten van de uit het bureau ontstane maatschap.

Laatste wijziging: 8 augustus 2008, 17:22


Wat zeker op het conto van Frans van den Mosselaar moet worden geschreven, is dat hij van communicatie een ambacht heeft gemaakt. Een vak dat zich heeft waargemaakt met resultaten en zich moest ontdoen van franjes, titels als kerstboomverlichtingen, auto’s die net zo glommen als de ego’s en adviseurs die meer adviseerden dan deden.


Zijn opvattingen over het vak waren het resultaat van een nuchtere kijk op het leven en de journalist die hij van huis uit was: elke dag informatie produceren die er voor de lezers toe deed. Adviseren bij een communicatieadviesbureau was voor Frans – zeker in het begin – een variant op journalistiek bedrijven. Hij kon zich in korte tijd een onderwerp – hoe ingewikkeld ook – eigen maken en de kern van een probleem blootleggen. Het gebeurde vaak dat hij tijdens een kennismakingsgesprek al begon met adviseren. Collega’s hielden hun hart vast door de overtuiging waarmee hij dat deed. Was die zekerheid wel terecht en verstandig? Het antwoord was altijd ‘ja’. Want, ongeacht het onderwerp, Frans was in korte tijd een goed geïnformeerde specialist.


Achteraf is nooit te achterhalen of de komst van iemand een ontwikkeling in gang heeft gezet of dat zo iemand precies op het juiste moment kwam. Frans heeft ontegenzeggelijk invloed gehad op de kentering bij Van Luyken van een naar anarchisme neigend collectief van jonge honden naar een meer gestructureerd en georganiseerd bureau. Niet iedereen was ervan overtuigd dat die omslag noodzakelijk was. Het was de clash tussen creativiteit en degelijkheid. Van een bureau dat niet gewend was offertes te maken (‘Dat doen alleen loodgieters. Als klanten ons niet vertrouwen, dan gaan ze maar’) naar een bureau dat afgerekend werd op resultaten en prestaties. Voor Frans was dat heel vanzelfsprekend.


De grote verdienste van Frans is dat hij bij een aantal opdrachtgevers heeft meegewerkt aan een doorbraak in reputatie en acceptatie. Als een echte missionaris droeg hij de overtuiging van opdrachtgevers uit. Tegelijkertijd bleef hij de adviseur met veel gezag die op afstand stond, de ogen niet sloot voor negatieve ontwikkelingen en het handelen van opdrachtgevers kritisch bleef volgen. De klant is koning, maar de koning heeft niet altijd gelijk.
Frans heeft de farmaceutische industrie een geaccepteerde positie gegeven in een onmogelijk krachtenspel van bedrijfsleven, politiek, overheid, gezondheidszorg, patiënten en publieke opinie. Hij heeft meegeholpen om van de maag-darm-leverartsen een goed georganiseerde beroepsgroep te maken die erkenning heeft gekregen als hoogwaardige specialisten. Frans schuwde de confrontatie niet als hij de overtuiging had dat hij adviseerde voor een rechtvaardige zaak. Hij heeft met een geduld dat we niet van hem gewend waren de Stichting Informatie Dierproeven van de grond gekregen. De adviseur als bestuurslid die niet alleen partijen zocht om een realistisch beeld van dierproeven uit te dragen. Maar ook partijen die voor de belangen durfden te staan en geld wilden investeren in meer acceptatie.


Het typeert Frans dat hij het dramatische overlijden van zijn dochter Saskia in 1991 mede heeft verwerkt door een gepassioneerde bijdrage te leveren aan de SIRE-campagne over rouwverwerking. De adviseur die zijn ervaringen doorgeeft als vader die een wreed onrecht was aan gedaan.


Frans is voor veel adviseurs bij Van Luyken een leermeester geweest. Of je hem goed vond, hangt af van hoe je wist om te gaan met een dominante vakman. Met zijn opvattingen over discipline, zorgvuldigheid, loyaliteit aan klanten, werktempo en declarabiliteit. Over het vak viel met hem te discussiëren en hij stond open voor ideeën en kritiek. Over de manier van werken niet. Toen Frans net bij Van Luyken werkte en nog niet in Haarlem woonde, nodigde een collega hem uit om ’s avonds te komen eten. Toen hij het kopje koffie op had, vroeg hij of hij even de schrijfmachine mocht gebruiken, want hij moest nog een verhaal maken. De rest van de avond was hij aan het werk. Frans ten voeten uit.


Wie hem in zijn laatste weken bij Van Luyken Communicatie Adviseurs heeft meegemaakt, zag dat hij, vijfentwintig jaar later, in niets was veranderd. Onvermoeibaar, tot het laatste toe betrokken, droeg hij zijn werk over en liet zijn klanten kennismaken met hun nieuwe adviseur. Wat zullen bureau en opdrachtgevers hem vreselijk missen.


Loopbaan


Frans van den Mosselaar begon zijn loopbaan als dagbladjournalist bij het Noordhollands Dagblad en de Twentsche Courant. Hij vervulde van 1980–1982 de functie van voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Journalisten.


In 1983 maakte hij de overstap naar de ‘andere kant’. Hij kwam als communicatieadviseur in dienst van Van Luyken PR en PA Consultants. In 1990 volgde zijn benoeming tot directeur van vestiging Nederland. In de periode 1995-1998 was hij vice-voorzitter van Stichting Ideële Reclame (SIRE).


In 1996 werd het bureau omgevormd tot Van Luyken Communicatie Adviseurs. Van meet af aan behoorde Frans van den Mosselaar tot de vennoten van deze maatschap. Sinds 2006 vervulde hij de functie van voorzitter van het Dagelijks Bestuur.

Jaap de Jong,
kwam in 1981 als senior adviseur bij Van Luyken PR en PA Consultants. Hij was tot 2007 een van de vennoten van de uit het bureau ontstane maatschap.

Bekijk meer van

Carrière

Tip de redactie

Wil je Villamedia tippen, maar is dat te gevoelig voor een gewone mail? Villamedia is aangesloten bij Publeaks, het platform waarmee je veilig en volledig anoniem materiaal met de redactie kunt delen: publeaks.nl/villamedia

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Uitgever

Dolf Rogmans

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Factuurgegevens

Villamedia Uitgeverij BV
Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Chris Helt, hoofdredacteur

Marjolein Slats, adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab, redacteur

Lars Pasveer, redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven, redacteur

Rutger de Quay, redacteur

Sales

Sofia van Wijk

Jenny Fritschy

Webontwikkeling

Marc Willemsen

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.