De Buurtcamping: hoe een pop-up redactie het dorp bereikte

“Bewoners waren erg blij dat we aanwezig waren en konden erg waarderen dat we al deze dagen op het plein te vinden waren”, vertelt Van de Plas. Hij werd al snel aangesproken als ‘de journalist van de camping’, ook door dorpelingen die hij nog niet persoonlijk had ontmoet. “We waren snel door het hele dorp bekend.”

Elke dag waren er weer mensen die hun verhaal wilde delen. “We hebben eerst een aantal leuke verhalen geschreven over het dorp en mooie initiatieven uitgelicht die tot de verbeelding spreken van veel bewoners. Daardoor konden we een aantal dagen later wat kritischere vragen stellen.” 

Hij noemt als voorbeeld dat de lokale supermarkt al een jaar gesloten is. “Gaandeweg begonnen steeds meer dorpelingen toe te geven daar ook niet hun boodschappen te hebben gedaan”, zegt Van de Plas. “Je krijgt dit soort dingen pas mee, zodra het dorp ziet dat je ook iets komt brengen.” En dat ‘brengen’ zat volgens hem vooral in het openstaan voor die menselijke verhalen. “Daardoor zien de mensen dat je voor de samenleving komt en niet voor sensatie.”

Volgens hem zijn journalisten te afwezig in dorpen, waardoor ook veel verhalen niet verteld worden. “Driekwart van de gevoerde gesprekken zijn verhalen waarmee mensen niet zelf naar een journalist zouden gaan.” Als hij niet die dagen in het dorp had gezeten, had hij deze verhalen gemist. “Ik ben er voorstander van om journalisten vaker fysiek in de openbare ruimte te zetten.”

De locatie waar deze journalisten dan moeten zitten, is volgens hem belangrijk. “Onze opstelling was laagdrempelig. Als inwoner hoefde je niet een gebouw binnen, een drempel over of naar een balie.” De buurtcamping op het plein maakte Van de Plas en collega’s makkelijk aanspreekbaar, vertelt hij. Ze waren zelfs zo aanspreekbaar, dat ze cadeautjes kregen. “Zo kreeg ik van de overbuurvrouw een kan thee en een tosti, maar ook een ijsje, bloemstuk of kaarsenhouder kwamen dorpelingen brengen.” Deze cadeaus beïnvloedde zijn onafhankelijkheid niet. “Het waren vooral mensen waarover ik niet kritisch hoefde te schrijven.” 

Van de Plas wil redacties meegeven om een pop-up redactie ‘vooral zelf te proberen’. “Het is een relatief kleine investering en levert ontzettend veel op.” En de toekomst voor de pop-up van Woeste Grond?  “We zijn nu druk bezig met een krant speciaal voor alle Esschenaren, maar de pop-upredactie in ieder geval voor herhaling vatbaar. Al heb ik dan wel meer journalisten nodig”, zegt Van de Plas.