Column Kim van Keken: ‘Over recorddividend van de familie Van Thillo schreef geen enkele Nederlandse DPG-titel’
Kim van Keken duidt in haar column iedere week op haar eigen, uitgesproken en onafhankelijke wijze de actuele ontwikkelingen binnen de journalistiek en media, maar ze valt ook machtsstructuren aan en daagt ons journalisten uit tot zelfreflectie. Van Keken: "DPG-baas Christian van Thillo wil ons doen geloven dat zijn Vlaams-Nederlandse media-imperium een hechte familie is."
Verder lezen? Probeer dan Villamedia 30 dagen gratis
Heb je al een account of ben je NVJ-lid? Log dan in


Praat mee
3 reacties
Bob Lagaaij, 4 juni 2026, 13:05
Mooi deze onthulling. Over het dividendbeleid van DPG, de Van Thillo’s en hoe al jaren geleden ongemakkelijke feiten, die het concern en (politieke) relaties raken, schreef Mark Koster alweer enkele jaren geleden
de turf De Belg. De nieuwste ontwikkelingen vind je er niet, de grote lijn en de omgang met macht c.q. invloed, data en geld wel.
a v ammelrooy, 4 juni 2026, 13:54
Ik zou wel graag weten hoe de belastingregels uitpakken voor de familie: “Helaas heeft een Belgische aandeelhouder van een Nederlandse vennootschap ook onder het nieuwe Verdrag te maken met een tariefopstapeling. Eerst worden de winsten van de Nederlandse vennootschap belast met 25,8% Nederlandse vennootschapsbelasting. Vervolgens heft Nederland 15% dividendbelasting over het uitgekeerd dividend. Daarna heft België nog eens 30% personenbelasting over het ontvangen dividend bij de aandeelhouder (zonder een bijkomende verrekening van de Nederlandse bronheffing). Dit leidt tot een totale effectieve belastingdruk van bijna 56%. ” Overigens wordt over ik schat 95% van de dividenden van bedrijven in NL niets geschreven…
Bert van Hijfte, 4 juni 2026, 14:10
De familie van Van Thillo zorgt goed voor zichzelf maar slecht voor de medewerkers met hun ondermaatse salarissen. Ook de kijkers, luisteraars en met name lezers komen er bekaaid van af. Adviseer om de kwaliteit van de kranten te verbeteren, ook van de zogenaamde kwaliteitskranten, en een groter deel van hun beloning daarvoor te gebruiken. Steeds minder redactionele pagina’s, steeds meer foto’s en minder tekst, en steeds minder diepgang. Gelukkig zijn er ook nog buitenlandse media.