website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Arthur van Leeuwen, architect van de Elsevier-lijstjes, gaat met pensioen

Linda Nab — Geplaatst op Thursday 6 December 2018, 10:08

© Elsevier Weekblad

Carrière Je kunt hem met een gerust hart datajournalist avant la lettre noemen. Begin jaren negentig was het Arthur van Leeuwen (1952) die aan de wieg stond van de inmiddels bekende Elsevier Weekblad-lijstjes als Beste scholen, Beste studies, Beste gemeenten en Beste ziekenhuizen. Ontstaan vanuit een ‘puur journalistiek motief’, blikt van Leeuwen terug. Het was de tijd waarin privatisering en marktwerking mode waren geworden. Scholen, instellingen, ziekenhuizen; ze moesten met elkaar gaan concurreren op prijs en kwaliteit zodat er iets te kiezen viel. Van Leeuwen: ‘Maar dat was onzin. Want de informatie om een goede keuze te kunnen maken, was er helemaal niet.’

Vandaar de lijstjes. Van Leeuwen vergaarde zijn data in die tijd middels het afnemen van enquêtes. Elsevier Weekblad vroeg studenten wat ze van hun school vonden, afgestudeerden of ze een baan konden vinden, artsen en verpleegkundigen of ze dachten dat ze in een goed ziekenhuis werkten. ‘Tegenwoordig baseren we de lijsten op publieke databases. In een kwarteeuw tijd is het van pionieren met enquêtes geëvolueerd tot het bemachtigen en bewerken van bestaande databases, op basis waarvan we onderzoek doen. Ja, dat is nog steeds nodig. Er is meer informatie vrij gekomen, maar lang niet genoeg. Instellingen mogen nog altijd vrijwel zelf bepalen of iets wel of niet openbaar wordt gemaakt.’

Het werk gaat dus door, maar Van Leeuwen gaat met pensioen. Vanaf 1 januari is hij, na meer dan 25 jaar niet meer in dienst van Elsevier Weekblad. Zijn erfenis is veilig gesteld. Op gezondheidszorg wordt hij opgevolgd door Marieke ten Katen, die de lijsten van Beste ziekenhuizen en Beste klinieken gaat maken. De rest van de onderzoeken komen op het bordje van Ruud Deijkers. ‘Mijn rechterhand. Al tien jaar. Hij is een expert in het beheren en bewerken van data bestanden.’ De afgelopen weken is Van Leeuwen druk geweest met overdragen en instrueren. ‘Het is allemaal goed geregeld. Dat is ook belangrijk; de onderzoeken zijn in de loop der jaren uitgegroeid tot hoekstenen van het blad.’

Als Van Leeuwen het pand straks verlaat, kruipt hij niet achter de geraniums. Hij wil zo snel mogelijk een structurele klus vinden om een dag of drie aan het werk te blijven. ‘Een redactie als organisme, daar voel ik me heel prettig bij. Dat ga ik anders te veel missen.’ Daarnaast blijft hij lesgeven aan de Master Journalistiek in Amsterdam, moet er nog een boek over de zorg worden afgemaakt en hoopt hij weer wat tijd vrij te maken voor de muziek. ‘Ik heb lang in Bluegrass bandjes gespeeld. Mandoline. Maar de laatste paar jaar niet meer. Dat wil ik zeker weer doen.’

Van Leeuwen neemt afscheid in een roerige tijd afscheid. Elsevier Weekblad heeft net als alle printtitels last van tegenwind. De hoogtijdagen waarin hij zijn carrière bij het opinieweekblad begon, zijn voorbij. Relx verkocht het blad twee jaar geleden aan New Skool Media. De naam Elsevier moest veranderen in Elsevier Weekblad. ‘We bevinden ons in een merkwaardig tijdsgewricht’, zegt van Leeuwen. ‘De economische basis voor bladen wordt steeds smaller, en dat is zorgelijk. Maar ik ga niet weg met het idee: na mij is het afgelopen. Elsevier Weekblad is nog altijd die licht eigenwijze, liberale titel die niet verzandt in mainstream meningen en verontwaardiging, maar altijd een eigen positie kiest. Dat heb ik er altijd mooi aan gevonden. Er is genoeg elan om gewoon te blijven bestaan. En we zijn nog steeds groot genoeg om dat te kunnen.’

 

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.