website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Argus: nostalgie gedijt goed op papier

Dolf Rogmans — Geplaatst in Innovatie op dinsdag 7 maart 2017, 12:08

Nieuws

Het was een beetje terug naar de toekomst maandag in café Scheltema in Amsterdam. Daar werd het eerste nummer van Argus ten doop gehouden, een nieuw tweewekelijks tijdschrift gemaakt door gepassioneerde en tegelijk ook gepensioneerde journalisten.

Gratis verlenen zij hun medewerking aan de auteurskrant. De makers geloven niet in formats maar in de nieuwsgierigheid van de auteurs. Dat moet de abonnees aanzetten tot lezen. Op papier. Met 1500 abonnees die 50 euro per jaar betalen is Argus uit de kosten. Er zijn inmiddels 1400 abonnees.

Het idee werd geboren in de kroeg. Zes maanden geleden. En dus werd Argus daar ook ten doop gehouden. Nostalgie overheerste maandag in het café. Het had ook een reünie kunnen zijn, of misschien wel de borrel na een begrafenis. Alsof de redacties van de landelijke dagbladen weer in het centrum van Amsterdam waren gevestigd en de journalisten van de Volkskrant, het Handelsblad, Het Parool en Trouw als van ouds collega’s van Vrij Nederland en Haagse Post opzochten. Alleen dan veertig jaar later.

Argus-columnist Cisca Dresselhuys herinnerde zich hoe Argus-fotograaf Bert Nienhuis haar ooit bij de kapper fotografeerde. Volgens Nienhuis zijn beste foto van haar. Cisca dacht daar ongenuanceerd anders over.

Theo Bouwman, uitgever van Argus, grapte dat het tijdschrift nog niet in Vlaamse handen is gevallen. In het eerste nummer wordt hij uitgebreid geïnterviewd door Ben Haveman. Onder meer over hoe Bouwman destijds als directeur PCM Uitgevers verkocht aan de Britten. Die roofden PCM vervolgens helemaal leeg. In de herinnering van de oud-directeur allemaal na zijn vertrek.

De Amsterdamse rechtbank vonniste later dat het desondanks ook van zijn kant onbehoorlijk bestuur was. En Bouwman werd er desondanks miljonair door. Maar verder ging het allemaal pas mis na zijn vertrek.

Zo waren er meer geromantiseerde herinneringen. Argus-hoofdredacteur Kees Schaepman refereerde aan de lange tenen die journalisten van destijds nog wel eens hadden als een eindredacteur ook maar één komma veranderde in een stuk. Was vandaag de dag minder van te merken, hield hij zijn gehoor van medewerkers voor.

Echt minder? Mede-hoofdredacteur Rudie Kagie verzuchtte bij aanvang van het feestje dat hij weer wist waarom hij nooit hoofdredacteur was geworden. Je bent de openbare pispaal.

Ze werken dan inmiddels voor niets die oudjes, maar ze kunnen nog zeiken alsof ze de sterverslaggever van weleer zijn. Hij zei het niet. Ik hoorde het hem wel denken. Of ik denk dat het zo gaat.

Maar maandag kon niets de stemming verpesten. Schaepman was redelijk tevreden over het eerste nummer. Want je moet altijd ruimte houden voor verbetering. Het eerste nummer was voor Paul Arnoldussen. De drijvende kracht achter Argus.

Wat levert al die nostalgie op? Een magazine van 24 pagina’s, voornamelijk in zwart wit en met een lekkere grote letter. De verhalen? Jan Donkers stelt voor de toeristen uit Amsterdam te weren, Arnoldussen zoekt mensen die in de rubriek Achterwaarts vertellen over hun herinneringen, er is ruim aandacht voor boeken, twee gedichten sieren Argus en Trump en nepnieuws komen ook voorbij.

Wie het zelf wil lezen, kan op argusvrienden.nl een abonnement nemen.

1 reactie

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

  1. 1. Platootje, 9 maart 2017, 07:45

    Eerlijk gezegd valt het eerst nummer behoorlijk tegen, voegt nauwelijks wat toe. Veel voorspelbare ouwemannenpraat. Vooral dat vraaggesprek met dement lijkende Theo Bouwman door Ben Haveman gaat enkel over ouwe koeien, en daar vraag je ook om bij die twee heren.
    Waar is de brille, mannen? Het harde en zachte onderzoek? Jullie kunnen veel beter…

Villamedia Sluiten

Inloggen

Registreren

Vul onderstaande gegevens in voor exclusieve toegang voor NVJ-leden.