Welk nut dient Joke Smit Prijs?

Net toen ik eens ging checken wat die Joke Smit prijs nou eigenlijk precies is -een tweejaarlijkse regeringsprijs van 10.000€ voor diegene of het initiatief dat substantieel heeft bijgedragen aan de verbetering van de positie van vrouwen- en ik van die kennis mijn wenkbrauw licht verbaasd optrok, ploepte er een mailtje in mijn inbox via de netwerksite Linked in. Daarin beweerde een journaliste dat ze het ronduit onterecht vond dat de prijs naar Holwerda ging. Binnen no time ontstond er een hele discussie. Ronkend werd iedereen was het eens:  ‘Holwerda heeft ‘m onterecht gekregen! Holwerda maakt een slap blaadje voor werkende moeders, dat alleen maar bijdraagt aan het schuldgevoel van werkende moeders. Holwerda richt zich alleen op een handjevol hooggehakte goedgekapte moeders die alles toch al voor elkaar hebben. En wat voor substantieels hebben zij aan het blad LOF gehad? Joke Smit zou zich omdraaien in haar graf, vooral omdat Jolanda Holwerda niet eens wist wie Joke Smit was.’ (voor de niet feministen: Joke Smit was de belangrijkste feministe uit de tweede feministische golf, die hard heeft gestreden voor de vrouwenrechten die vandaag de dag als vanzelfsprekend gelden).

Maar wat is nu het issue? Ligt het aan Jolanda Holwerda dat zij die prijs krijgt? Nee, natuurlijk niet! De vraag is of die hele Joke Smit prijs nog wel hout snijdt. De rechten waarvoor Joke Smit streed zijn voor de generatie vrouwen van vandaag de dag gemeengoed. We leven in 2009 en zijn er inmiddels achter dat vrouwen net zo goed als mannen carrière kunnen maken. We zijn er ook achter dat er geen glazen plafond meer is. Ook hebben we gezien dat als vrouwen maar willen, ze heel ver kunnen komen. Verschillende onderzoeken hebben inzichtelijk gemaakt hoe het werkt met vrouwen. Dat ze vaak niet echt naar de top willen, maar als ze het wel doen, heel succesvol zijn. De onderzoeken toonden ons aan dat moeders wel willen werken, maar vooral niet teveel. Dat vaders wel willen zorgen, maar vooral niet te veel. Deze vrouwen, die mbo plus zijn opgeleid moeten we gewoon lekker laten gaan. Daar kun je aan stimuleren wat je wil, maar zij kiezen zelf wat voor hen het beste is. Nee, als er al een prijs zou moeten zijn voor de verbetering van de positie van vrouwen dan denk ik toch eerder aan de minder kansrijke vrouwen onder ons.

Aan de vrouwen die niet eens van het bestaan van LOF weten. Maar als je het juryraport van de Joke Smit prijs goed leest, en de criteria waaraan het dit jaar aan moet voldoen, -criteria die blijkbaar elke twee jaar wijzigen- (genoemd is dat de winnaar moet passen bij het beleid,  recent en actueel moet zijn, grote groepen aan moet spreken) dan kun je hoogstens schokschouderend constateren dat het allemaal wel klopt. En dat andere kandidaten die de prijs beter verdiend hadden - ik noem Jannet Vaessen van Women INC bijvoorbeeld - kennelijk niet waren voorgedragen. Maar de conclusie moet dan echt wel zijn, dat als de regering een commercieel blad €10.000 geeft onder het mom van Joke Smit, ze dat over twee jaar misschien maar beter niet meer kunnen doen.

Phaedra Werkhoven is Adjunct-Hoofdredacteur van MAMA. Deze opinie verscheen eerder in een Forumbijdrage van de Volkskrant (op 16 maart 2009)