Veiligheid journalisten Honduras in gevaar
WEBLOG Van 1- 6 november neemt Free Voice deel aan een internationale missie die de situatie van persvrijheid in Honduras na de coup van 28 juni in kaart brengt. Margriet Zoethout van Free Voice doet de komende week in een weblog verslag van haar ervaringen. Woensdag 4 november. We spreken af met een journalist op een terras van een fastfood restaurant. Hij kan ons niet in zijn kantoor ontvangen, omdat er net een inval door de politie is gedaan. De journalist vertelt ons wat er de afgelopen tijd is gebeurd. Zodat we weten wat er in Honduras gaande is. Ondertussen kijkt hij voortdurend om zich heen. Hij vertelt over de krant waar hij werkt en hoe zij tegenover de staatsgreep staan.
Dan vertelt hij het verhaal van één van zijn verslaggevers die een maand geleden werd ontvoerd. Een auto met ‘paramilitairen’ pikt hem op van straat, neemt hem mee naar een afgelegen plek buiten de stad. “Trek die zak van zijn hoofd, zodat we hem in zijn ogen kunnen kijken als we hem neerknallen”.
Deze journalist werd na 7 uur op een verlaten plek achtergelaten na te zijn mishandeld. Er is een aanklacht ingediend en Amnesty International is op de hoogte gebracht. De journalist waarmee wij in gesprek zijn, wordt ook bedreigd en vervolgd. Zijn krant heeft een gezicht gegeven aan de coupplegers door namen te publiceren van betrokkenen. De krant staat onder enorme druk, en de journalist is niet meer veilig.
Er zijn helikopters in de lucht tijdens ons gesprek, onze journalist blijft om zich heen kijken. Het congres moet spoedig beslissen of zij voor of tegen terugkeer van Zelaya is. Maar er is sprake van een onduidelijk akkoord en enorme politieke tegenstand van degenen die aan de kant van de defacto president Micheletti staan. Zij houden vast aan de grondwet die terugkeer onwettig maakt. Ondertussen worden aanhangers van Zelaya door politie en leger bij het congres weggehouden.
Vanavond praten we verder met journalisten werkzaam bij een organisatie die de schendingen van persvrijheid bijhoudt. Via hun website worden dagelijks bulletins verspreid. Onlangs is er een inval geweest en is het kantoor doorzocht. “We hebben sterk de indruk dat onze internetprovider bepaalde informatie niet doorlaat”. Ik kan bevestigen dat ik hun nieuwsbulletin al weken niet meer heb ontvangen. “De gevestigde media proberen ieder afwijkend geluid tegen te houden. Maar mensen worden steeds inventiever”. Een klein radiostation in de hoofdstad plaatste onlangs grote luidsprekerboxen op straat. “Niet iedereen heeft toegang tot informatie. daarom hebben we de uitzending op internet via de boxen over straat laten schallen”.
Onze missie zit er bijna op. We hebben in een paar dagen tijd een heel compleet beeld gekregen van de situatie. In dat opzicht is de missie geslaagd, want zelfs de meest terughoudende media hebben ons toegelaten. We kunnen hiermee een genuanceerd beeld geven en plannen ontwikkelen om media te steunen. De aandacht die Honduras internationaal krijgt, wordt door iedereen als kans gezien om ondanks de crisis tóch nieuwe initiatieven te ontwikkelen.
Meest urgent is de veiligheidssituatie van de journalisten. “We hebben het logo van de radio van onze auto’s verwijderd zodat we minder kwetsbaar zijn”, vertelt ons vanmorgen de hoofdredacteur van een groot radiostation. Vanavond krijg ik het bericht dat er een aanslag is gepleegd op één van de belangrijkste radiostations in het land. Twee dagen geleden zaten wij daar nog met de hoofdredacteur om de tafel.
Het zal niet gemakkelijk worden om de situatie van persvrijheid te verbeteren. Maar zonder internationale aandacht en ondersteuning komt Honduras zeker niet vooruit. Onze missie heeft een weg geopend. Dat geeft nu al hoop aan al die journalisten die wij straks bij vertrek achter laten.
Zie verder:
- In Honduras is het nog verre van rustig [Deel 1 ]
- Dreigende graffiti in Tegucigalpa [Deel 2]
- Er verandert niets in Honduras [Deel 3]
Praat mee