In Honduras is het nog verre van rustig

Vorige keer in juni, een week voor de coup, had ik mezelf nog beloofd dit vliegveld voorlopig niet meer aan te doen. Ik begrijp wel waarom de verdreven Zelaya nooit met dat vermeende vliegtuig het land opnieuw is binnengekomen.

We rijden de stad in en overal staan billboards voor de verkiezingen die eind november staan gepland. Ik zuig alle beelden die langskomen in me op. Oude tijden herleven als ik op iedere muur geschilderde leuzen zie. Restitución o muerte (terugkeer of de dood). Honduras is in korte tijd geëxplodeerd en in een gevaarlijk gepolariseerd land veranderd.

We passeren een vernield en dichtgetimmerd fastfood restaurant. In Nederland weten wij sinds een paar dagen niet beter dan dat er een akkoord over nationale eenheid zou zijn. Nog even langs het Congres en dan is de crisis opgelost.

Niets is minder waar. Zelaya zit nog steeds in de Braziliaanse ambassade met zijn vrouw, een vooraanstaand priester en een hele groep volgelingen. De omstandigheden zijn slecht. Nog steeds (dat horen wij niet meer) wordt de ambassade ‘s avonds met lawaai, luchtsalvo’s en schijnwerpers bestookt.

Nog ernstiger zijn de verhalen over schending van de persvrijheid. Ik spreek die middag een aantal journalisten. Zij vertellen over doodsbedreigingen, onderduikadressen, ontslagen en zelfcensuur. Alle media die kritisch berichten over de coup worden aangepakt. Er worden invallen gedaan, signalen verstoord en journalisten mishandeld.

Ik word het meest geraakt door het feit hoe dit stelselmatig en geraffineerd door de coupgezinden lijkt te worden uitgevoerd. Bij demonstraties zijn intussen verschillende doden gevallen, en één journalist is omgekomen. Aanhangers van Zelaya zijn opgepakt en in voetbalstadions vastgehouden. Zelfs een onafhankelijk presidentskandidaat is gewond geraakt.

Ondertussen krijgt Micheletti in de grote media alle aandacht. Wat wil je ook als bijna alle radio- en tv-frequenties in handen zijn van politici. “Het ergste is dat het verder gaat dan zelfcensuur: media zijn wel in de lucht, maar informeren totaal niet wat er werkelijk gaande is”, vertelt mij één van de journalisten. “De coup werd door de grote media aanvankelijk compleet doodgezwegen. Mensen raakten via sms-jes op de hoogte wat er gaande was”.

De dochter van Zelaya was bij de arrestatie van haar vader aanwezig en wist zich te verstoppen. “Zij heeft alles opgenomen met haar mobieltje wat nu voor iedereen op YouTube te zien is”.

De komende week belooft opnieuw spannend te worden. Het congres mag stemmen over het akkoord. Als we de hoofdlijnen nog eens doorlezen, blijkt het nog alle kanten op te kunnen. Met een flinke dosis manipulatie is die regering van nationale eenheid zo van de baan.