Misser rechtbank in vonnis Paarlberg
De strafkorting van zes maanden ‘vanwege alle negatieve publiciteit’ is het opmerkelijkste punt van het vonnis (8 juni 2010) in de zaak Paarlberg, vindt redacteur Siem Eikelenboom van Het Financieele Dagblad. Het persbericht van de rechtbank Haarlem vermeldt dat de publiciteit ‘de verdachte zakelijk en persoonlijk zal hebben beschadigd en die ook in de toekomst nog zijn weerslag zal hebben op zijn persoonlijk leven en het voortbestaan van zijn ondernemingen’. Hier gaat de rechtbank de mist in.
Het 92-pagina’s tellende vonnis merkt ook op dat ‘niet ontkend kan worden dat verdachte door deze aandacht en berichtgeving zowel in persoonlijk als zakelijk opzicht beschadigd is geraakt; terwijl hij op dat moment nog niet veroordeeld was(..)’
Het college vergeet dat Paarlberg - in het geval van Het Financieele Dagblad - de krant enkele malen actief telefonisch had benaderd nadat andere media negatief over hem hadden geschreven. Binnenkort zou hij ‘het echte verhaal’ wel eens uit de doeken doen. Dat moment is echter tot nu toe niet gekomen. Opmerkelijk is ook dat Paarlberg het FD - en andere media - nadrukkelijk heeft verzocht om hem geen P. te noemen maar zijn naam voluit te schrijven: ‘Ik ben immers geen boef’. Ook gaf Paarlberg aan Quote en De Telegraaf uitvoerige interviews.
Is het vreemd dat media uitgebreid publiceren als blijkt dat een bekend en vooraanstaand zakenman die contacten onderhoudt met VVD’ers als Neelie Kroes en Sjoerd Swane in verband wordt gebracht met Willem Holleeder?
Die nota bene door het gerechtshof Amsterdam (3 juli 2009) in het Holleeder-arrest als witwasser wordt omschreven?
In haar vonnis stelt de rechtbank Haarlem dat Paarlberg vanaf december 2001 3 miljoen gulden heeft witgewassen die afkomstig waren van de in 2004 geliquideerde vastgoedman Willem Endstra. In haar persbericht schrijft de rechtbank: ‘Met betrekking tot de 3 miljoen gulden afkomstig van Endstra vindt de rechtbank dat het niet anders kan dan dat ook dat geld een criminele herkomst heeft onder meer omdat Endstra in die periode al in verband werd gebracht met XTC-handel en het witwassen van crimineel geld’.
Hoe kan Paarlberg dat geweten hebben? Alleen uit publicaties van De Volkskrant en Het Parool (uit 2002). Opmerkelijk, want Endstra werd daarin met naam en toenaam genoemd, maar verdachte was hij niet. Voor die feiten is hij dan ook nooit veroordeeld.
Krijgt Paarlberg strafkorting omdat de media over hem berichten; uit andere media had hij kennelijk moeten weten dat Willem Endstra niet deugde. Een vreemde redenering van de rechtbank Haarlem.
Tot slot is de rechtbank in haar vonnis wel heel algemeen. Ze spreekt van ‘de media’ en ‘de negatieve publiciteit’ zonder deze nader te omschrijven. Holleeder kreeg ook strafkorting maar dat kwam doordat politieman Olierook, oud-leider in het onderzoek tegen Holleeder, in Vrij Nederland had gezegd dat Holleeder ‘zestien jaar’ moest krijgen en dat er nog andere zaken tegen hem liepen. Het proces moest toen nog beginnen.
Siem Eikelenboom is redacteur van Het Financieele Dagblad
Praat mee
1 reactie
Ruud de Wit, 12 juni 2010, 00:17
Beste Siem,
een warrige bijdrage. Ik kan er geen touw aan vastknopen. Wat me bij dit vonnis wel verbaast, is dat de rechtbank een half jaar korting op de straf geeft ‘omdat de verdachte zakelijk en persoonlijk zal zijn beschadigd en dat dat ook in de toekomst nog zijn weerslag zal hebben op zijn persoonlijk leven en het voortbestaan van zijn ondernemingen’. Ik dacht altijd dat veroordeeld zijn vanwege door de rechtbank als crimineel aangeduide activiteiten automatisch inhield dat je ook in de toekomst beschadigd bent. Ergens van verdacht zijn of worden - en vervolgens ook nog veroordeeld worden betekent nu eenmaal negatieve publiciteit. Hiermee rekening houden, betekent dat de media voor die negatieve publiciteit verantwoordelijk zouden zijn. Maar ik begrijp niet waarom dit een argument zou moeten zijn om strafkorting te geven. Of zou de rechtbank impliciet hiermee willen aangeven, dat de media voorzichtiger moeten zijn met het als vaststaand opschrijven van beschuldigingen aan het adres van mogelijke criminelen voordat de rechtbank daar een uitspraak over heeft gedaan? Dat belooft nog wat voor het proces (processen) in de vastgoedfraudezaak (Klimop). Curieus kortom. Lijkt me een van de vele aanknopingspunten voor de verdediging van Paarlberg om het vonnis in hoger beroep nog eens goed aan te pakken.
Ruud de Wit