Frans Oremus — donderdag 11 november 2010 12:21 | 2 reacties , praat mee

Kanaleneiland? Stuur Danny maar

Je bent er niet door hier en daar wat extra allochtonen op een redactie te zetten. Hetzelfde geldt voor de journalistieke opleidingen. Dit was de conclusie van een debat dat de opleiding journalistiek van de Hogeschool Utrecht, Fontys Hogeschool journalistiek in Tilburg, Mira Media en Wereldjournalisten.nl op 4 november hielden in Utrecht. ‘Meer kleur binnen opleidingen en op redacties is belangrijk, maar nog belangrijker is de interculturele competenties van alle studenten en werkzame journalisten te vergroten’, aldus Huub Evers, lector interculturele journalistiek van de Hogeschool Journalistiek Tilburg. Laatste wijziging: 11 november 2010, 16:11

Er wordt al lang gesproken over ‘meer kleur’ binnen opleidingen en op redacties. Dit zou het gat moeten dichten tussen de ‘witte’ en ‘zwarte’ cultuur binnen de media. Maar, aldus Evers: ‘Je moet leren jezelf niet te beperken en ruimer te denken. Ga als oer-Hollandse journalist die Marokkaan uit een achterbuurt interviewen. Ervaar en leer!’

Onderwijsredacteur Sheila Kamerman, bij NRC is het ermee eens: ‘Ik ben gewoon gaan werken en gaandeweg heb ik geleerd. Het resultaat is dat ik alle zaken met een rare of onuitspreekbare achternaam op mijn bureau gedeponeerd krijg. Ergens is dit ook wel jammer. Andere redacteuren moeten het ook gewoon proberen.’ Dat vindt ook de Marokkaanse redacteur Illah Rubio (AD Rotterdam). ‘Ik zie vaak gebeuren dat allochtone redacteuren in een bepaald hokje worden geduwd. “Geef hem die zaak over die probleemwijk maar.” Alsof het zo voor de hand ligt. Sinds een aantal jaren schrijf ik dan ook niet meer over Marokkanen, ik wil meer.’

Ook Danny Ghosen, een van oorsprong Libanese student journalistiek ervoer dit tijdens zijn stage: ‘Was er iets gaande in Kanaleneiland? “Stuur Danny er maar op af!” Daarnaast merkte ik dat de kennis over andere, etnische culturen erg klein was. Hier en daar vond ik bepaalde redacteuren ook best bevooroordeeld.’

Ook op gekleurde redacties loopt de samenwerking met ‘witte’ journalisten en redacteuren niet helemaal soepel. Jonathan Maas heeft in totaal drie en een halve week op de redactie van een multicultureel televisieproductiebedrijf gewerkt. Vervolgens mocht hij naar huis. Hij was volgens dit bedrijf onvoldoende ‘intercultureel competent’. Maas: ‘Waar ik op redacties als AD, Trouw en NOS gewend was geweest om onderling kritisch te debatteren over het vak, ontbrak deze cultuur hier. Het stuitte op weerstand dat ik dit debat wel aanging.’

Vrijwel iedereen was het eens met Evers’ samenvatting dat het niet het meest belangrijk is om meer kleur op de redacties te krijgen, maar eerder om de interculturele competenties van bestaande journalisten en studenten te vergroten. Op die manier ontstaat er meer onderling begrip, en dat werkt door op nieuwe generaties.

Praat mee

2 reacties

Reporter, 11 november 2010, 21:27

eigenlijk,maar wel zeer nadrukkelijk wordt ik doodziek van dit soort “debatten” als opstapje naar doodgewoon racisme of huidgebonden gewauwel, als ik het zo maar eens mag zeggen. Ik ben blank van uiterlijk, geboren en getogen in Asia, opgegroeid in een “zwart” pleeggezin, inbegrepen dus mijn Aziatische pleegouders, broertjes en zusjes. Ik spreek Maleis, Chinees, Vesaya en zo nog wat talen maar ook perfect (nou ja) Nederlands maar denk, beweeg en voel emotioneel “Aziatisch”. Ik ben getrouwd met een Aziatische vrouw en ons gezin bestaat uit “witte”, Afro, morena, gele en nog wat kleurige kinderen. Ik ben meer dan 25 jaar journalist (NVJ-lid) en heb ongeveer alle uithoeken wel gezien, inbegrepen de gevaarlijkste plekjes in de wereld. Oja, nog een klein detail, ik ben absoluut Christen en mijn vrouw is absoluut moslima en we lezen de Bijbel en de Koran gezellig naast elkaar en door elkaar. Tot op dit moment hebben we elkaar nog niet uitgemoord of anderzins “koud” gemaakt. Integendeel, meer en meer groeien wij en het inmiddels rijkelijk aangetrouwde spul plus bijbehorende kleinkinderen, vrolijk naar elkaar en in elkaar, om het zo maar eens te zeggen.

Waar zou de redactie MIJ naartoe willen sturen? Naar Kanaleneiland? het Binnenhof? de G20? Gouda? Korea? Ik ben dit gewauwel en dit hoog van de plank gegrepen “intulliegente” gezever zo verschrikkelijk kotsbeu, dat willen jullie niet weten. Donder op met al die kretelogie van witte redacties en zwarte kranten en van buitenkomende journalisten of “gekleurde redacties"overigens 1 van de meest racistische woorden en begrippen ooit gebruikt.

Wat we nodig hebben zijn gewoon vakmensen, zo wat je noemt geboren en getogen journalisten waar het mediawerk door de aderen stroomt. Het interesseert geen ruk waar die mensen vandaan komen, als ze er maar komen op basis van vakmanschap (ja, ook voor meiden is het vakmanschap) want DAT is waar het over moet gaan. We kijken toch ook niet of je wiegje in Friesland heeft gestaan of in Overijssel, in Brabant of Kennemerland? Of doen we dat alleen als er een “zwartje” in datzelfde wiegje in Brabant heeft gelegen. Sorry beste vak-broeders en -zusters, jullie denkhoofd moet de ander kant op, nee niet een beetje maar gerust 180o. Voor wie dit niet snapt, heb ik een heel simpel advies, ga alsjeblieft weg en bezoedel het prachtige vak van journalist niet met dit soort onzinnige discussies…. please????? Gekleurde redacties??? Mijn God wat een krankzinnigheid. Wat is er toch fout gegaan in die bolletjes bedekt met rood, blond, zwart, bruin, grijs of soms zelfs paars haar?? Of zouden ze dat nu bedoelen met “gekleurde redacties”??