website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Journalist Jim Postma (71) overleden

Dolf Rogmans — Geplaatst op dinsdag 12 februari 2019, 14:43

Jim Postma

Jim Postma - © Foto: Wim de Boek

Nieuws Journalist Jim Postma is de nacht van afgelopen zondag op maandag is overleden. Dat meldt zijn vriend en tevens journalist Hans Roodenburg. Hij voelde zich al niet lekker de laatste tijd.

Roodenburg: ‘Jim heeft het al een paar keer gehad over het leven en de dood. Meestal ging ik eraan voorbij omdat ik qua leeftijd eerder zou gaan dan hij. Jim Postma is bijna 71 jaar geworden. Hij ging er altijd prat op dat hij eenmaal in de vier jaar jarig was: op 29 februari. Hij was dus nog niet eens 18 jaar!’

Postma is in Rotterdam bekend van zijn rubriek op Vandaag & Morgen Rotterdam en voor Villamedia schreef hij een aantal keer over overleden mensen in Rotterdam en elders. Vaak met foto’s van Wim de Boek.

Roodenburg vraagt nog aandacht voor een van de laatste gedichten van Jim Postma, geschreven op 1 februari:

‘Hier op ons aller planeet Moeder Aarde
heeft de hele en complete mensheid
op aarde maar één keus:
Or : We learn to live all together,
Or: We will all die together
Take your pick.
There will be absolutely no other way.

Postma was penningmeester van de Rotterdamse Journalisten Vereniging (RJV). Roodenburg voorzitter. Later is Postma korte tijd voorzitter van de RJV geweest toen Roodenburg zich terugtrok vanwege NVJ-beleid om de regionale afdelingen grotendeels op te heffen.

3 reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

  1. 1. Eduard Bekker, 12 februari 2019, 17:40

    Na mijn vertrek door de afgunst en agressie op Cobouw, leek het erop dat ik nergens meer aan de slag kon komen, want elke potentiële werkgever zocht natuurlijk contact op met mijn vorige werkgever, die alle op alles zette (dit verzin ik niet) om te verhinderen dat ik nog aan de slag zou komen.
    Bij Nieuwsblad Transport was dat niet anders, maar toen er een wisseling van de hoofdredactie kwam en Jim hoofdredacteur werd én de vacature nog steeds maar open bleef staan, reageerde ik nog eens en werk ik uitgenodigd.
    Jarenlang heb ik daar met plezier gewerkt en heb het er zeker niet als een slangenkuil ervaren. Helaas moest de redactie inkrimpen, verhardde de sfeer en was een beroep op mij als zelfstandige niet meer nodig . Jim was toen allang al weg, maar heb ik hem nog een keer ontmoet om over het opstarten van een Haagse lokale periodiek te spreken, omdat AD/Haagsche Courant plannen leek te hebben de regionale Haagse editie op te heffen.
    En hij had er met Vandaag en Morgen al ervaring mee.
    Tragische dit te moeten lezen. Zoveel collega’s zijn al niet meer: Ed Hooiring, Ted van Bussel, Lex Dalen Gilhuys, Mieke Peperkamp, Cock van Viegen, Feico Houweling, Rogier Slop, Rob Soetenhorst, Guus Pikkemaat en dan ben ik er vast nog wel een paar vergeten.
    Het zijn er veel. Veel te veel en sommigen ook veel te jong.

  2. 2. Janny Kok, 13 februari 2019, 13:13

    JIM BLIJFT VOORTLEVEN

    You can shed tears that he is gone
    Or you can smile because he has lived
    [ ]
    You can remember him and only that he’s gone
    Or you can cherish his memory and let it live on

    Dit zijn maar enkele strofen uit het gedicht He is gone van David Harkins, Het is op zich al niet te geloven dat we over Jim in de verleden tijd moeten spreken. Jim; een reus van een man die niet zo snel zou omvallen, een man met een groot hart, flamboyant, eigenzinnig, een groot organisatorisch talent, cultureel ingesteld, sociaal voelend, wars van conventies, observator, in voor een goed feest: kortom een Goed Mens.

    De herinneringen gaan wat mij betreft minstens terug naar de jaren 80 waarin ik met bewondering luisterde naar de kleurrijke verhalen van Jim over zijn manier om een goed verhaal voor Het Vrije Volk te maken. Het leek me Kuifje in Nederland toe, maar gedurfder dan de stripfiguur. In feite getuigden de acties van Jim van weloverwogen durf om zijn doelen te bereiken. Hij was een veelzijdig man getuige zijn werk als onderzoeksjournalist en documentairemaker vanuit en in Rotterdam, en niet bang om tegen de trend in ‘de meest Rotterdamse krant’ op te richten en samen met zijn goede vriend en collega Geert-Jan Laan en andere getrouwen tegen de verdrukking in de krantentitel Rotterdam Vandaag & Morgen op te stoten in de vaart der volkeren.

    Met de beschrijving van het leven van Jim als een avontuur doen we hem tekort, maar hij maakte van het leven in voorkomende gevallen wel een avontuur. Wat hebben de leden van de Nederlandse Vereniging van Journalisten NVJ) , afdeling Rotterdam - beter bekend als de Rotterdamse Journalistenvereniging (RJV)  – bijvoorbeeld genoten van de eigenzinnige invulling van dat lidmaatschap door Jim. Als RJV voorzitter liet hij de organisatie van weinig aantrekkelijke afdelingsvergaderingen voor wat deze waren. Excursies met een professioneel karakter moesten het worden. Deze zouden wel op goedkeuring en mogelijk financiële steun kunnen rekenen van ‘moedervereniging’ NVJ.

    En dus gingen deelnemers aan wat fameuze reizen zouden worden, als eerste naar Antwerpen, vervolgens naar Londen, New York, St. Petersburg, Sjanghai en Havanna. Het plan om ook Noord Korea aan te doen, is niet uitgevoerd. Het staat vast dat de creativiteit en durf om van de gebaande organisatiepaden af te wijken van Jim bij zou dragen aan het grote succes van deze journalistieke tochten.

    Samen met Jana deed Jim het nodige voorwerk voor de bijzondere excursies, waarbij ze stuitten op de meest bijzondere hotels – waaronder een hotel in New York waar niet alle kamers buitenramen hadden, maar wel de meest glanzend gepoetste vloeren van New York – mooie ontmoetingen met Nederlandse correspondenten met standplaats in de plaatsen die de RJV leden bezochten, en met buitenlandse collega’s.

    Wie anders dan Jim moet het zijn gelukt om via omwegen de bureaucratie te omzeilen of tenminste naar zijn hand te zetten in Rusland, China en Cuba. Gelukkig hebben we de beelden nog die de verhalen oproepen van het plezier dat deelnemers aan de reizen en culturele ontmoetingen dichtbij huis hebben gehad. We moeten het verder doen met de waardevolle verhalen en columns die Jim heeft nagelaten. Voor velen zal Jim blijven voortleven.

  3. 3. Hans Waasdorp, 14 februari 2019, 20:29

    De leraar met de sleutel tot vele oplossingen is niet meer. Voor Jim waren er geen omheiningen, en als die er waren wist hij ze te omzeilen of sprong hij er gewoon overheen met een plotseling en origineel instinct voor vrijheid! De man had een niet omkoopbare werklust, en er was iedere keer weer een soort van hergeboorte. Was dit zijn laatste gevecht of een zelfgewilde dood? Met zijn manier van leven wist hij natuurlijk zelf ook wel dat hij geen honderd zou worden. In zijn laatste gedicht maakt hij onmiskenbaar duidelijk hoe hij de toekomst ziet. Ieder mens met een gezond verstand zal hem daarin gelijk geven. Hij was/is een ziener die alles op zijn klompen aan voelde komen. Was dit je laatste sprong ? R.I.P Jim

banner 1 only human

Villamedia Sluiten

Inloggen

Registreren

Vul onderstaande gegevens in voor exclusieve toegang voor NVJ-leden.