Drie pr-mensen op één journalist
Een detail uit het rapport van de commissie is een beetje ondergesneeuwd in de discussie rondom de internetheffing. Het blijkt namelijk dat er in Nederland drie keer zoveel pr-mensen als journalisten rondlopen. Frank van Vree, hoogleraar journalistiek van de Universiteit van Amsterdam, die hiernaar met collega Mirjam Prenger onderzoek deed, zegt dat de verhouding drie staat tot één, een conservatieve schatting is. Volgens hem gaat het dan alleen om externe pr-medewerkers en nog niet eens om de eigen voorlichters. De tendens is volgens De Vree niet te stoppen. Het is aan de journalistiek om tegenwicht te bieden. "Maar ja, wat moet je als je steeds minder geld hebt," aldus de hoogleraar. Een deel van de oplossing is volgens Van Vree dat media hun journalisten minder van specialisme laten veranderen. "Jobrotation is in. Maar journalisten die langere tijd op dezelfde plek zitten, zijn beter in staat om een voorlichter heen te opereren", blijkt uit ons onderzoek. Meer bij Het Parool
Praat mee
4 reacties
Maarten Brock, 24 juni 2009, 12:15
Die verhouding van drie pr-medewerkers staat tot één journalist gaat voorbij aan het feit dat persvoorlichting maar één onderdeel is van het communicatieproces. Bedrijven en instellingen communiceren steeds meer rechtstreeks met het publiek, via oude en nieuwe media. Ook de interne communicatie vormt een belangrijk deel van het werk van pr-medewerkers. De opkomst van communicatieadviseurs en communicatiemedewerkers (termen die de lading beter dekken dan het wat ouderwets aandoende pr-medewerker)heeft ook alles te maken met de verwachtingen en behoeften van medewerkers, burgers en klanten ten aanzien van organisaties: men rekent op adequate informatie (vergelijk bijvoorbeeld de informatievoorziening van scholen aan ouders en leerlingen in het voortgezet onderwijs nu met twintig jaar geleden). Dit laat onverlet dat een kritische pers nodig is. Het belang hiervan zal ook door communicatieprofessionals worden onderkend.
Alexander Pleijter, 24 juni 2009, 16:03
Dat dit detail ondergesneeuwd is komt vermoedelijk doordat het oud nieuws is. Het onderzoek van Van Vree en Prenger stamt al uit 2004. http://www.denieuwereporter.nl/2007/12/schuivende-grenzen-de-vrijheid-van-de-journalist-in-een-verandererd-medialandschap/
Rimmer Mulder, 26 juni 2009, 09:46
Dat het detail is ondergesneeuwd komt omdat zo weinig journalisten en bloggers het rapport hebben ingezien. Leve de nieuwe jourbalistiek.
Frank Tillema, 26 juni 2009, 22:34
De eerste zin van het Parool artikel gebruikt al meteen sterk gekleurde woorden. Een “leger aan communicatiemedewerkers bij overheid” die “het nieuws alsmaar beter heeft leren bespelen”.
Twee opmerkingen daarbij. Communicatiemensen bij overheidsinstellingen bestaan maar voor een klein deel uit voorlichters, zoals Maarten Brock terecht aangeeft. Andere disciplines zijn het ontwikkelen, beheren en redactie van internet (met vaak duizenden pagina’s aan informatie!), ontwerpen en adviseren op interactieve beleidsvorming en participatieprocessen, en bovenal goede informatievoorziening over beleid en uitvoering van beleid via bijvoorbeeld wijkberichten en campagnes. Daarnaast evenementen, interne communicatie, personeelsblad, intranet, en meer. Verwachtingen ten aanzien van communicatie en informatie zijn -terecht- hooggespannen en vragen dus om investering in communicatieve kwaliteit van een organisatie.
Ten tweede: ook voorlichters vervullen een belangrijke rol. De tientallen vragen per dag van media dienen immers binnen afzienbare tijd en naar behoren beantwoord te worden. De praktijk wijst bovendien uit dat elke organisatie behalve met kritische ook met gemakzuchtige media te maken heeft. En dat onzorgvuldige of incorrecte berichtgeving in het huidige media-tijdperk onevenredig schade kan berokkenen aan bestuurders of organisaties. In dat krachtenspel is het misschien wel te betreuren, maar niet verwonderlijk dat een organisatie zichzelf daartegen beschermt.
Dat deze bescherming soms te ver gaat en doorslaat in afschermen, imagebuilding zonder inhoud, of spindoctoring is trouwens eerder uitzondering dan regel, naar mijn stellige indruk.