Dreigende graffiti in Tegucigalpa

We rijden naar de kathedraal van Suyapa. Naarmate we dichterbij komen, zie ik steeds meer bloemenverkopers op straat. “Morgen is het Allerheiligen, dus de mensen beginnen nu al de graven op het kerkhof te versieren”. Het ziet er prachtig uit al die gekleurde bloemen. Even lijkt het alsof er niets aan de hand is in dit land.

Mauricio vertelt onderweg over de vele helden die de geschiedenis van Honduras telt. Fransisco Morazan is de nationale held door de eeuwen heen, overal komt zijn beeld terug. We rijden door naar waar de volksheld van vandaag wordt vastgehouden, in de ambassade van Brazilië. Als we linksaf een klein straatje inslaan, stuiten we ineens op een wegblokkade. Met hekken en roadblocks versperren militairen en politie de doorgang. Ik begrijp van Mauricio dat de ambassade hier vlak om de hoek ligt.

We stappen uit en pakken onze camera´s. Omstanders staan wat vreemd naar ons te kijken, maar de militairen laten ons gewoon ons gang gaan. Vreemd hoor, om zo ineens tegenover het leger te staan, één soldaat heeft zelfs een honkbalknuppel in zijn hand. Er hebben zich hier in de afgelopen weken al heel wat taferelen afgespeeld. Ik vind het vooral een vreemde gedachte dat Zelaya, als één van de twee belangrijkste partijen bij de onderhandelingen, hier nog steeds wordt vastgehouden. Als hij de ambassade zou verlaten, wordt hij direct gearresteerd.

Naarmate we het oude centrum bereiken, worden de straatjes smaller en zijn de muren nog veel voller beklad met leuzen. ´Chavez, Honduras heeft je nodig´en ´Golpistas fascitas´. De polarisatie treft ook de media, veel graffiti is tegen journalisten en media gericht. Krantenkiosken van El Heraldo zijn beklad, de krant wordt gelieerd aan de coupplegers. We steken een plein over waar tussen het publiek een groepje militairen langsloopt.

Als we bij het parlementsgebouw komen, staan ook daar militairen en politie. Families maken hun zondagse wandeling, de bussen denderen voorbij. Toch voel je de spanning die in de lucht hangt. Ik heb begrepen dat de aanhang van Zelaya op één plek in de stad bijeen wordt gehouden. Rondom hun ontmoetingsplek staat permanent bewaking om te voorkomen dat rellen zich over de stad verspreiden.

Deze week is cruciaal voor Honduras. Volgens het akkoord dat eind vorige week is gesloten, moet uiterlijk donderdag 5 november de regering van nationale eenheid zijn geïnstalleerd. Hiervoor moeten het congres en nog een aantal instanties goedkeuring geven. In de praktijk betekent dit dat Zelaya uiterlijk donderdag de ambassade mag verlaten. Wij bereiden ons voor op mogelijke scenario´s die ook gevolgen kunnen hebben voor ons eigen programma.

Morgen beginnen de gesprekken met de belangrijkste media. Dan zal blijken hoeveel ruimte er bij hen bestaat om de verzoening een kans te geven en terug te keren naar de spelregels van de democratie. We zullen het meemaken, ons hotel is tot nu toe steeds de plek waar de internationale pers verzamelt en de onderhandelingen worden gevoerd.

Ondertussen zit Micheletti sinds de coup in het presidentieel paleis. Omdat we de kwestie van alle kanten willen belichten, gaan we ook daar nog even op bezoek. Militairen die de wacht houden zijn echter niet gecharmeerd van onze aanwezigheid. Op intimiderende toon wordt Mauricio aangesproken. Een strenge blik, een rondje om de auto en we mogen doorrijden. Pfff…

Zie verder:
- In Honduras is het nog verre van rustig [Deel 1 ]