Ellen Kremers: bezige bij in de musical
</h2> Ciske de Rat, Evita, Zorro, en als laatste Sister Act. Zomaar een greep uit enkele kaskrakers waarin musical-artiest Ellen Kremers uit Goor een rol speelde. De 30-jarige Twentse is een laatbloeier in dit bijzondere vak. Ze is klaar voor een hoofdrol en als die op haar pad komt deinst ze daar niet voor terug. Een dag voor de troonwisseling van ons koninklijk huis komt de brunette op adem in haar ouderlijk huis, aan de rand van Goor. Even geen nonnen-kostuum aan, maar lekker luchtig gekleed in een spijkerbroek en oranje shirt. Ellen heeft even een vrij lang weekend, maar lang kan ze niet van de rust genieten. Avond aan avond treedt ze op in de musical Sister Act dat nu al een ‘goddelijke’ hit is in de Nederlandse theaters. Verkleed als non zingt ze samen met de andere nonnen de pannen van het dak in Neerlands meest swingende klooster. Ellen heeft een veeleisende rol -wat heet - rollen! <h2>Ellen Kremers speelt verschillende rollen in één musical
</strong>
“In potentie speel ik 13 verschillende rollen”, zegt Ellen zonder blikken of blozen. “Dagelijks weet ik uiterlijk 12.00 uur welke rol ik moet spelen, behalve de hoofdrol en belangrijkste vrouwelijke bijrol. Meestal in de trein bestudeer ik op mijn laptop hoe ik moet opkomen, dansen en zingen. ‘s Avonds in de voorstelling moet die rol dan staan als een huis. Vind ik mooi, die uitdaging. Elke dag scherp en alert zijn. Tja, mensen betalen geld voor een kaartje. Die kun je niet opschepen met een halve prestatie”.
De in Amersfoort woonachtige artieste is een bezige bij in de musicalwereld. Haar werkgever - Joop van de Ende Theaterproducties- ziet in Ellen een ideale ‘swing’. Deze moet in principe alle rollen in het ensemble beheersen om leden te kunnen vervangen. “Ik ben een harde werker. Nooit ziek. Ik sta altijd voor iedereen klaar. Zo zit ik in elkaar en mijn werkgever weet dat. Daarvoor waarderen ze me ook. Ik kan in alle musical-disciplines -acteren, dansen en zingen- uit de voeten. Het is een veeleisende rol, maar voor mij geen opgave. Op het podium geniet ik met volle teugen. Ik geef altijd alles! Ik vind het heerlijk om mensen van musical te laten genieten.”
Desalniettemin blijft het vreemd als je ‘s morgens nog niet weet welke rol je ‘s avonds gaat uitvoeren. Is het niet veel ontspannender en leuker om een vast personage te spelen? “In de voorstelling Yab Yum speelde ik een vaste rol. Dan sta je meer op de voorgrond. In Sister Act moet ik mezelf meer wegcijferen, dat was inderdaad wel even wennen. De rol van ‘swing’ wil en kan niet iedereen opbrengen. Je moet geen faalangst hebben en snel kunnen schakelen. Die eigenschappen heb ik gelukkig. De cast van Sister Act sleept elkaar door moeilijke periodes heen. De nonnen zijn zo close met elkaar ha ha. We geven elkaar regelmatig een knuffel. Het is een bijzondere groep”. Alleen al vanwege de aanwezigheid van musicalster Simone Kleinsma die de rol van Moeder Overste speelt. Ellens grote ogen beginnen te stralen: “Zo’n vakvrouw hè! Als ik haar zie spelen, dan word ik warm van binnen. Ze is bij iedereen betrokken. Ze zag voor de voorstelling dat mijn blouse niet goed zat en wees mij erop. Dat soort dingen merkt ze op, terwijl ze dat helemaal niet hoeft te doen.”
<strong>“Ik heb geen faalangst op het podium, ik geniet er juist van”
</h2> Ellen mag niet mopperen over de producties waarin ze speelt. Stuk voor stuk topmusicals. Ze heeft in al die jaren dat ze actief is in de musicalindustrie nog geen moment zonder werk gezeten. Terwijl de concurrentie moordend is en de economie in het slop zit. Ellen merkt dat collega’s van haar langere tijd werkloos zijn. “Bij de audities wordt het steeds meer dringen. Soms doen er wel 1000 acteurs mee. Je moet jezelf altijd bewijzen en alles geven. Daar heb ik op zich geen moeite mee.” Tot dusver is een hoofdrol of de belangrijkste bijrol voor Ellen nog niet weggelegd. Pijnlijk? Even een mistroostige blik in de vrolijke oogopslag: “Jammer dat ik die kans nog niet heb gehad. Ik deins er niet voor terug. Als er een rol is die me op het lijf geschreven, dan ga ik ervoor. Simone Kleinsma vertelde ook dat ze pas op latere leeftijd een hoofdrol kreeg. Mijn kans komt nog wel.” Volgens Ellen moet je soms met ellenboogwerk hogerop komen in deze harde wereld. De castingdirecteur paaien of bij een auditie even voor iemand anders gaan staan om zo op te vallen. Ellen is er niet voor de in de wieg gelegd. “Ik ben best wel een gevoelig type. Al profileer ik me wel meer dan vroeger. Ik heb intussen wel geleerd om iets te zeggen als iets me niet bevalt. Wat dat betreft heb ik mijn aanvankelijke schuchterheid wel van me afgeworpen”. “Ik ben niet de musicalwereld ingegaan om beroemd te worden”<h2>
Speciaal voor de foto-sessie heeft Twentelife een prachtige jurk geregeld van de Nationale Reisopera. De robe zit haar als gegoten. De landelijke, feeërieke omgeving in de enorme achtertuin is ervoor gemaakt. Als een sprookjesachtige Marie-Antoinette poseert ze gewillig voor de foto-camera. Hier, in het Twentse land, voelt ze zich thuis. “Er bestaat geen mooiere plek in Nederland. Er wonen hier veel vrienden van me en ik voel me erg gesteund door mijn familie. Ik vind het altijd weer schitterend om in Twente te zijn”, zegt de Amersfoortse. “Ga ook zo vaak als het maar kan. Er wonen hier zoveel creatieve mensen in deze regio met wie ik vroeger op de planken heb gestaan. Als Twentenaren naar een voorstelling komen kijken en zeggen dat ze trots op me zijn, dan doet dat wel wat me me. Maar ik hoef echt niet op een voetstuk gezet te worden. Ik ben niet de musicalwereld ingegaan om beroemd te worden.”