: ‘zich storen aan’

Lang niet iedereen zal zich eraan storen, maar er zijn vrij veel taalgebruikers die zich ergeren aan het gebruik van 'zich storen aan' (in de betekenis 'zich ergeren aan'). In plaats van 'Ik stoor me aan jouw gedrag' zouden zij kiezen voor 'Jouw gedrag stoort me/mij' of 'Ik erger me aan jouw gedrag.' Waar die ergernis precies vandaan komt, is niet helemaal duidelijk. Misschien heeft het iets te maken met de kwestie 'zich irriteren aan' (zie de website van Onze Taal). Opvallend aan deze kwestie is dat 'zich storen aan' in de betekenis 'zich ergeren aan' al heel lang voorkomt. Zo schreef J. van Heemskerk in de zeventiende eeuw: "Dan 't huwlijck brengt het mee sich somtijds eens te stooren." Maar kennelijk raakte deze betekenis in onbruik. Ze wordt nog genoemd in de derde druk van Van Dale, uit 1884, maar in de vierde druk (1898) niet meer. En ook het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT) schreef in 1940 dat die (negatieve) betekenis niet meer in gebruik was. De enige betekenis van 'zich storen aan' die al die tijd in de woordenboeken heeft gestaan, is 'zich iets aantrekken van'. In de loop van de tweede helft van de twintigste eeuw lijkt 'zich storen aan' in de negatievere betekenis een heropleving te hebben doorgemaakt (al is het de vraag of het wel ooit helemaal weg is geweest). En sinds 1991 staat de betekenis 'zich ergeren' (weer) in de woordenboeken van Van Dale. Bron: Taalpost