Tekenen voor de vrede

Nederland is op de tentoonstelling vertegenwoordigd door Joep Bertrams, Jos Collignon, Tom Janssen en Peter Nieuwendijk. Maar ‘Cartooning for Peace’ is ook een organisatie. Het initiatief ertoe werd genomen door Plantu, wiens tekeningen sinds 1972 op de één van Le Monde staan. ‘Samen met Kofi Annan’, zegt hij terloops. Het begon in 2006, het jaar van ‘de Deense cartoons’, anders gezegd de tekeningen van de profeet Mohammed, waar het meest fanatieke deel van de islamitische wereld tegen te hoop liep en sommige tekenaars met de dood bedreigde. Dat lot trof ook tekenaars uit andere landen, die het voor hun Deense collega’s opnamen (het overkwam Jos Collignon). Plantu tekende zijn vredesduif, nu het logo van ‘Cartooning for Peace’, en Kofi Annan, toen nog secretaris-generaal van de Verenigde Naties, bood de tekenaars die Plantu om zich heen had verzameld ‘onderdak’ in New York. Daar organiseerden ze een tweedaagse conferentie over vrijheid van meningsuiting, en uiteraard een expositie ‘tegen de intolerantie’.

Twee jaar later werd ‘Cartooning for Peace’ opgericht, als organisatie van tekenaars die zich inzetten vóór vrede, vóór vrijheid van meningsuiting en tegen intolerantie. Plantu reist sindsdien onvermoeibaar de wereld rond om ‘zijn’ beweging te promoten – hetgeen hem niet verhindert zijn dagelijkse cartoon aan Le Monde te leveren. En even onvermoeibaar legt hij uit dat hij het lang niet altijd eens is met zijn collega’s, maar dat ze via hun tekeningen in elk geval een dialoog tot stand brengen. Ook tussen de West-Europese landen zijn er nog grote verschillen ten aanzien van wat ‘mag’ en wat ‘niet mag’, zo bleek. ‘In Nederland lijkt wel meer te kunnen dan in Frankrijk’, merkte Plantu voorzichtig op. Zijn Nederlandse collega’s beaamden dat volmondig.