— woensdag 23 april 2014, 14:12 | 0 reacties, praat mee

Stephan Sanders: 7,3

Bijdehante stukjes schrijven is één ding, het moet natuurlijk wel kloppen allemaal. Helaas is Twitter bezaaid met bananenschillen.

De tweet ‘De zieke geest van Fortuyn waait weer door de stad’, die ik vorige maand op deze plek toeschreef aan Francisco van Jole, is volgens Van Jole van een nep-Van Jole. Zwiep, boem, au! Francisco, mijn welgemeende excuses.

Aanleiding voor de Fortuyn-tweet was de VVD-verkiezingsposter met de tekst ‘In Rotterdam spreken we Nederlands’. Het punt dat ik wilde maken was: joop.nl-chef Van Jole zou nu toch wel moeten snappen dat er een groot verschil is tussen Fortuyn, die inmiddels door de halve PvdA rechts is ingehaald, en een zot als Geert Wilders.

Ook de echte Van Jole had bezwaar tegen de VVD-poster. Hij mailde me een tweet die wél van hem was. ‘Als de VVD lef had hingen ze in Rotterdam posters op met: “Nederlands, de taal van je toekomst”. In het Turks.’ Dat had mij ook een betere poster geleken.

Er is in veertien jaar heel wat veranderd. Veel linkse vingertjesheffers van toen lijken anno 2014 behoorlijk bijgedraaid. Aan het begin van dit millennium schoten deze fatsoensmonopolisten vanuit hun veilige ivoren torens in de Grachtengordel/het Gooi met scherp op de bruinhemden (en de bruinhemdenblaadjes) die kritische kanttekeningen durfden te plaatsten bij het multiculti-ideaal. En zie: tegenwoordig twijfelen deze verhevenen openlijk aan hun eigen morele superioriteit.

Eind 2010 verslikte ik me pardoes in mijn koffie toen ik in Vrij Nederland op een interview met Kees van Kooten stuitte. De kop liet al zien welke kant het op ging: ‘Alleen burgerlijkheid kan ons redden’. Zulke dingen zei Van Kooten twintig jaar daarvoor ook wel eens, maar dan had hij een gek hoedje of een plaksnor op.

Het voormalige kompas van weldenkend Nederland vertelde interviewer Coen Verbraak dat hij zo geniet van zijn tweede huisje. Het is gesitueerd in een Frans dorpje ‘waar nog wellevendheid en behulpzaamheid heersen’. Vroeger verwarde de bekende satiricus wellevendheid met burgerlijkheid. ‘Nu begrijp ik dat burgerlijkheid het enige is dat ons kan redden. Kijk naar de roerige wereld waarin we leven. Angela Merkel heeft net gezegd dat de multiculturele samenleving volkomen mislukt is.’

Verbraak: ‘Vindt u dat ook?’

Van Kooten: ‘Ik ben bang van wel. Het is toch een diversité des humeurs. Die jochies die opeens voor je op de grond spugen, daar schrik je van. Dat kun je niet plaatsen.’

Naar adem happend las ik verder. De man die, met kompaan Wim de Bie, Frits Bolkestein met Hans Janmaat placht te vergelijken, onthulde ‘ontzettend blij’ te zijn met de stukken van islamvreter Hafid Bouazza. ‘Tegelijkertijd betrap ik mezelf erop dat ik denk: zie je wel, er zijn ook goeien. Dat is heel erg om bij jezelf te constateren. Ingewikkeld en verwarrend.’

Vervolgens meldden zich allerlei opiniemakers die er helemaal nooit bij blijken te hebben gehoord, bij die hautaine ‘intellectuele voorhoede’. Zo hekelde NRC-columnist Maxim Februari afgelopen december de ‘morele klassenjustitie van de bovenlaag’. Cynisch: ‘De regels van het samenleven gelden voor iedereen, alleen wij staan er boven. Wat wij doen is humor. Kunst. En wat dat is bepalen wij.’

En dus, sneerde Februari, waren Gordon en Jack Spijkerman ‘niet leuk want RTL’, en was Youp van ’t Hek ‘wel leuk want NRC’. Februari’s column was een van de meest geretweete stukken die ik ooit heb zien langskomen.

Op 4 april was het de beurt aan Stephan Sanders, columnist van het blad dat een maand eerder definitief afscheid had genomen van Piet Grijs. Kop boven ­Sanders’ epistel: ‘De smaakmaffia van deftig links’.

De babyboomers, stelde Sanders vast, hadden tot ongeveer 2000 het patent op goede smaak, zowel in de politiek als in de kunsten. ‘Je had toen “deftig links”. Deftig, want exclusiviteit was de norm. De massa was nog keurig zwijgend. (...) De voorhoede feliciteerde zichzelf met haar eigen vooruitziende blik in politiek en muziek, en iedereen die het waagde daaraan te twijfelen, werd als reactionair ontmaskerd.’

Dat ‘deftig links’ – geen traan laat Sanders erom, schreef hij. Ik moet erg mijn best doen om dit níet te lezen als een (verlate) oorwassing van Vrij Nederland.

Ik juich ze toe, deze staaltjes publieke zelfreflectie. We boeken vooruitgang met z’n allen. Mede dankzij Geert Wilders, die op 19 maart duidelijk liet zien waar De Grens ligt. Daar waren ‘we’ - van Van Jole tot GeenStijl – het roerend over eens.

Beste verwarde Van Kooten, het ís niet ingewikkeld. De multiculturele samenleving ís niet ‘mislukt’. Geëmancipeerde allochtonen genoeg die prima meedraaien en zich óók ergeren aan asociaal en intolerant gedrag. Daar onverbloemd tegen ageren moet heel erg mogen. Zonder in de Jacobse & Van Es-hoek te worden gedrukt door ‘deftig links’.

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.