word actief nvj klein

— vrijdag 4 juni 2010, 10:00 | 0 reacties, praat mee

Scheulderman stelt botte vragen met een glimlach

Haar opmerkelijke interview met gewezen televisie-ster Peter Jan Rens leverde Antoinnette Scheulderman (35) De Luis 2009 op. De prijs voor het beste interview van het jaar. ‘Ik ben een Ram van sterrenbeeld; ik zeur net zo lang door tot ik m’n zin heb.’ Laatste wijziging: 17 april 2014, 13:15

Antoinnette Scheulderman zat twee we-ken geleden in de uitzending bij Paul 
de Leeuw om haar interviewbundel ‘De mama’s en de papa’s’ te promoten, toen ze onverwacht te horen kreeg dat ze De Luis 2009 had gewonnen. Ze kreeg het beeldje voor haar interview met Peter Jan Rens, dat vorig jaar in Revu stond. Een merkwaardig interview met een man die zijn gevoel voor realiteit volledig kwijt lijkt te zijn. Uit het juryrapport: ‘Scheulderman stelt de indringende vragen, Rens geeft de soms verbijsterende antwoorden.’ Scheulderman: ‘Ik dacht wel dat ik een serieuze kans maakte met dit interview, als je sec naar het handwerk kijkt. Maar ik dacht ook: Peter Jan Rens, zo’n uitgerangeerde ster… win je daar nou een prijs mee?’

‘Omdat ik een ander beeld van Rens had gegeven dan dat er van hem bestaat. Iedereen denkt: die gezellige kindervriend. En dan blijkt het een hele merkwaardige man te zijn, die zichzelf constant met grote filosofen en kunstenaars vergelijkt en nogal op seks georiën­­­teerd is. Iemand van wie je als lezer waarschijnlijk denkt: hoe is die zo van het pad af geraakt? Ik vind het zelf een goed interview omdat ik het aan de lezers overlaat wat ze van de man vinden. Het is te makkelijk om iemand die zo is, ontzettend weg te zetten. Ik heb hem een portret van zichzelf laten schetsen.’

‘Ik heb het twee dagen van tevoren van een collega overgenomen. Dat doe ik normaal nooit want ik ben altijd heel consciëntieus in mijn voorbereiding: alles lezen, mensen om de geïnterviewde heen bellen. Met dit interview kon dat niet dus ik ging er al met tegenzin naartoe. Kwam hij ook nog eens een uur te laat.

En dan dat gesprek. Zo raar. Die man is onnavolgbaar. Hij gaf geen antwoord op mijn vragen en ging alle kanten op. Ik zei een paar keer: “Goh eh, je oogt wat verward.” Zelf noemde hij het “associatief”. Nou ja, zo kun je het ook noemen. Hij stond me een beetje tegen eigenlijk.

Na het interview ben ik met 150 kilometer per uur weg gereden. Ik was zo chagrijnig dat ik even gas moest geven.’ Dan, lachend: ‘Ik was vroeger al nooit fan van Meneer Kaktus. Dus het was in ieder geval niet zo dat mijn jeugd­idool van zijn voetstuk viel.’

‘Zelfs toen ik de band had uitgewerkt en ik met die blaadjes voor me zat dacht ik nog: wat móet ik hiermee. Zo’n chaos. Pas toen ik het later weer herlas vond ik het best goed.’

‘Ik denk dat mensen niet zo snel van me verwachten dat ik hard kan zijn. Misschien door de manier waarop ik eruit zie. Dat ze denken: ach zo’n blond meisje. Die zal vast heel aardig zijn. En veel lachen. Ik hou er gewoon van om precies te zeggen wat ik vind. Zoals Hans Klok ooit terecht zei: “Ze kan met een glimlach botte vragen stellen.”’

‘Ja daar hou ik van. Ik vind het heel leuk om een beetje een snedig vraagje te stellen. Een beetje valsig. Niet zuur of zo, gewoon met humor.’

‘Absoluut. Want daar kan dat. Daarom schrijf ik ook heel graag voor Revu. Ik werkte daar drie dagen per week in vaste dienst. Maar dat is afgelopen sinds kort geleden de rompredactie is ingevoerd. Ik mocht solliciteren op één van de functies die overbleven. Echte bureaufuncties, en die wil ik niet. Ik wil gewoon schrijven.

Ook voor iemand die ze goed vinden, is momenteel bij Revu geen geld meer. Ze hebben echt wel een geste gemaakt om te laten zien dat ze me als freelancer graag bij het blad betrokken willen houden. En dat wil ik ook, want Revu en ik passen heel goed bij elkaar. Niet voor niets wilde ik graag meewerken als één van de Revu-gezichten in de nieuwe printcampagne. Maar nu ik weer fulltime freelancer ben, is de realiteit dat ik bij andere bladen beter betaald krijg. Gelukkig is onder de nieuwe hoofdredacteur Frans Lomans de stijgende lijn weer ingezet, dus wie weet.’

‘Het idee is begonnen bij JANtje, spinoff van JAN. Toen hoofdredacteur Esther Goedegebuure mij vroeg of ik interviews wilde maken met bekende Nederlanders over opgroeien en opvoeden zei ik: “Dat is niks voor mij.” Het onderwerp kinderen en opvoeden boeide me niet bepaald. Esther heeft aangedrongen dat ik het toch zou doen. Bleek dat thema ineens een sleutel te zijn tot persoonlijke en vaak schrijnende verhalen.’

‘Dat heeft alles met vertrouwen te maken. Ik denk dat de geïnterviewde voelt dat hij of zij bij mij in goede handen is. ’

‘Als ik het gevoel heb dat er meer inzit, maar dat mensen er niet mee willen komen, kan ik echt een zeur worden. Ik ben een Ram van sterrenbeeld; ik zeur net zo lang door tot ik m’n zin heb.

Frénk heeft overigens veel voor me betekend. Hij heeft me in Esquire ooit genoemd als het jonge talent waar hij veel van verwachtte. We hebben altijd contact gehouden en hij is ook altijd heel kritisch geweest op wat ik maakte. Ik zie ’m als een soort Waldorf of Statler: zo’n kritische Muppet die over het balkon zit te kijken of ik het wel goed doe daar op het toneel. Ik noem hem ook altijd plagerig “De Meester”.’

‘Ik heb al een paar keer gehad dat een bepaald managementbureau vond dat ik een te persoonlijk verhaal met iemand had gemaakt. Dan mag je de volgende keer geen ster van dat bureau meer interviewen. Zeggen ze: “We willen wel met dat blad, maar niet met haar.”’

‘Ik heb bijvoorbeeld Waldemar Torenstra geïnterviewd. Dat was een superleuk gesprek, leuke kerel ook. Maar het management vond het verhaal te persoonlijk. Sindsdien ben ik door hen geboycot in andere aanvragen die ik voor verschillende bladen heb gedaan. Nee, dat kwam niet van Torenstra uit. Hij is echt oké.

Er zijn veel bladen in de glossysector die alles doen wat de geïnterviewde wil. Hele alinea’s worden geschrapt. Ik heb zelfs van een glossy gehoord waar vooraf aan censuur wordt gedaan. Waar ze denken: dit zal wel te persoonlijk zijn, dat halen we er vast uit. Dan kun je jezelf toch geen journalist meer noemen?

Ik vind het echt zorgelijk, al die managementbureaus en voorlichters. Gelukkig zijn er ook goedlopende bladen, zoals LINDA. en JAN, die er wel eens een statement in maken: Graag of niet. Bij Revu ben je dan kansloos: het is vaak al lastig genoeg om daar geïnterviewden voor te krijgen, ze zijn angstig voor die beruchte vileine toon.’

Heeft Peter Jan Rens het interview van tevoren nog gezien?

‘Nee. Dat is heel a-typisch, omdat ik mijn stukken áltijd van te voren laat lezen. Maar omdat ik na het gesprek zo’n haast had om weg te komen, heb ik zijn mailadres niet gevraagd. Ik heb daarom zijn voicemail nog ingesproken en die man gebeld die vroeger Kweetniet was – die doet zijn zaken. Maar ik heb nooit meer wat gehoord. Misschien omdat ze de boel al aan het opruimen waren. Niet lang daarna gingen ze failliet.’


——-

Bekijk meer van

Tip de redactie

Wil je Villamedia tippen, maar is dat te gevoelig voor een gewone mail? Villamedia is aangesloten bij Publeaks, het platform waarmee je veilig en volledig anoniem materiaal met de redactie kunt delen: publeaks.nl/villamedia

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Uitgever

Dolf Rogmans

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Factuurgegevens

Villamedia Uitgeverij BV
Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Chris Helt, hoofdredacteur

Marjolein Slats, adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab, redacteur

Lars Pasveer, redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven, redacteur

Sales

Sofia van Wijk

Jenny Fritschy

Webontwikkeling

Marc Willemsen

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.