Rubriek met bijzondere werkwijze

Met de verhalen die Verhoeven hoort tijdens de bezoekjes in de regio, maakt hij een rubriek: #dGthuis. ‘Mijn intentie was om iedere zaterdag een verhaal te maken voor in de krant, maar ik kreeg zoveel aanmeldingen dat de rubriek nu meerdere keren per week verschijnt.’

Het netwerk dat Verhoeven met de kopjes koffie die hij drinkt opbouwt, is van groot belang. ‘De mensen die ik spreek worden mijn oren en ogen in de wijk of het dorp. Zo creëren we weer “nieuws van de straat”’, vertelt Verhoeven. ‘Ik vraag de mensen met wie ik praat nadrukkelijk mij te informeren als ze iets opvallends meemaken of zien’. Een andere aangename bijkomstigheid is het bereik van andere groepen. ‘Normaal zijn het voornamelijk de veertigplussers die in de krant staan met een verhaal, maar omdat mensen mij via Twitter kunnen uitnodigen, krijg ik ook verzoekjes van twintigers. Zij zouden anders waarschijnlijk nooit in de krant komen’, vertelt Verhoeven.

De verslaggever fungeert af en toe ook als tussenpersoon. ‘Ik sprak laatst met een vrouw die graag een huiskamer wil oprichten in een leegstaand pand. Dat idee heb ik aan de burgemeester voorgelegd, en hij vond het leuk’. De gesprekken die Verhoeven nu voert, kunnen op een later moment dus alsnog voor nieuws zorgen. ‘Maar tot dusver heeft het nog niet tot hard nieuws geleid’, aldus Verhoeven. ‘Het motto is: “In iedereen zit een goed verhaal”. Soms moet ik daarvoor veel doorvragen of langer blijven zitten, maar ik heb tot nu toe van elk verhaal een rubriek van kunnen maken’.

Twee andere edities van de Gelderlander hebben inmiddels interesse getoond in de rubriek van Verhoeven. Of en wanneer zij starten met de rubriek is nog niet duidelijk.