foj 2019

— zaterdag 2 juni 2012, 14:04 | 2 reacties, praat mee

Wapperend haar liever niet op je cv

Zoek je een andere baan? Investeer dan twintig uur in de week in je nieuwe ‘loopbaanstap’, zegt Aaltje Vincent streng. Zij is een van de trainers die de medewerkers van de Wereldomroep voorbereiden op mogelijk ontslag. Eindredacteur Jolan Douwes krijgt veel tips. Bijvoorbeeld dat haar vakantiefoto met wapperende haren meteen van LinkedIn moet.

Open sollicitaties zijn zonde van je tijd. Het is even slikken als loopbaanadviseur Aaltje Vincent dit een zaal vol Wereldomroep-medewerkers voorhoudt. Ze geeft drie uur lang de training ‘Solliciteren via LinkedIn’. Veel collega’s die langer dan twintig jaar dezelfde baan hebben, biechten op dat ze nog geen cv hebben. En ik? Ik heb mijn tijd verspild met nutteloze acties.

Als ik vermoed dat de nieuwe Wereldomroep geen Nederlandstalige eindredacteur meer nodig heeft, besluit ik meteen de markt te verkennen. Ik stuur open sollicitaties naar adjuncts die ik persoonlijk of via-via ken. En naar een hoofdredacteur met wie ik jaren geleden nauw heb samengewerkt. Ik mag blij zijn als ik een korte mail terugkrijg: ‘Ik zal aan je denken als er iets vrijkomt’.

Vincent heeft gelijk: mails sturen naar de top werkt niet. Ze raadt aan op gelijk niveau contact te leggen. Zoek jij werk als eindredacteur, ga dan via je eigen netwerk of LinkedIn op zoek naar een collega bij het bedrijf waar jij ook wilt werken. Hij weet namelijk als een van de eersten of er een plek vrijkomt. Vraag dan niet of hij een baan voor je weet, want dan overdonder je hem. Vraag of hij tijd heeft om meer over zijn werk te vertellen. Jij bent je aan het oriënteren en je bent heel benieuwd naar zijn werkervaring. Probeer een afspraak te maken van een uur.

In de zaal klinkt protest: ‘Een uur? Zoveel tijd hebben mensen helemaal niet.’ ‘Jawel’, houdt de trainster vol. ‘Iedereen vindt het leuk om te vertellen over zijn werk.’ In een rollenspel oefent een moedige collega met de loopbaanadviseur. Binnen drie minuten heeft ze een afspraak.

Bellen in plaats van mailen – nog zo’n tip die leidt tot protest. Wie niet durft, krijgt ervan langs: ‘Als je journalist bent, moet je de telefoon kunnen pakken. Je kan dan meteen inspelen op wat de ander zegt.’ Vincent sluit de workshop af met het advies twintig uur in de week te besteden aan netwerken, oriënteren, LinkedIn-profiel op orde brengen, vacatures op websites opsporen etc. ‘Nu je nog niet weet of je ontslagen wordt, moet je extra hard aan de gang. Je zit nu nog in de positieve flow’, benadrukt ze nog. Haar bestseller ‘Solliciteren via LinkedIn’ ligt voor ons klaar.

‘We wilden de gereedschapskist van alle 350 medewerkers uitbreiden’, zegt Tineke van Kooten, coördinator opleidingen bij de Wereld­omroep. ‘Bijna een jaar lang was onbekend wie zijn baan zou houden. In die tijd van onzekerheid wilden wij houvast bieden met een aantal nuttige trainingen. We geven iedereen de kans er maximaal drie te volgen. Dat kost veel geld, ja, maar als mensen de kont tegen de krib gooien en zich massaal ziek melden, kost het nog veel meer.’
Op intranet verschijnt de ene na de andere cursus waar je je tegen inlevering van vakantiedagen voor kunt inschrijven. Alleen daardoor word je al gedwongen te bedenken wat je wilt na de Wereldomroep. Met inhoudelijke trainingen zoals projectmanagement, video en schrijven voor het web kan je je verder ontwikkelen. Wil je je kansen op de arbeidsmarkt vergroten, dan kan je ook workshops freelancen, solliciteren en jobmarketing volgen.

In totaal doen tweehonderd medewerkers één of meer trainingen. ‘Enthousiaste collega’s hebben zich in oktober vorig jaar al ingeschreven, anderen pas heel laat’, vertelt Van Kooten. ‘Ze waren zo betrokken dat ze zich nog niet met hun eigen toekomst konden bezighouden. Of ze dachten dat zij mochten blijven.’

De trainers die zij inhuurt moeten aan een aantal voorwaarden voldoen: ‘Geen taalfouten maken, want dan ben je bij journalisten meteen gediskwalificeerd. Niet te wollig of zweverig praten. Journalisten zijn scherp, snel en ongeduldig. Wat ze leren moet meteen toepasbaar zijn.’ Trainers die met kant-en-klare plannen komen vallen ook af; ze moeten belangstelling voor de journalistiek hebben en affiniteit met onze organisatie.

‘Geen taalfouten maken?’, reageert trainer Houkje Berger verbaasd lachend. ‘Mijn opmerkingen bij jullie opdrachten barsten van de fouten. Maar ik heb daar nog nooit iets over gehoord. Als jullie een opleider niet hoog hebben zitten, kan ik me voorstellen dat je over zoiets valt. Maar ik krijg juist veel erkenning; jullie zijn enorm leergierig en gemotiveerd.’

Berger geeft met een collega ‘Van deskundige naar trainer’, een cursus van ruim zeven dagen die wat mij betreft niet lang genoeg kan duren. Met elf collega’s leer ik trainingen ontwerpen en begeleiden. De een wil ambtenaren toegankelijk leren schrijven, de ander werkt aan een cursus fotograferen voor het web. En ik wil journalisten leren solliciteren met veel praktische oefeningen. We werken met de methode van De Galan School voor Training – een gerenommeerde naam op dit gebied: actieve werkvormen, uitdagende stellingen en confronterende voorbeelden uit de praktijk moeten de lessen levendig maken.

Ik ben verbaasd over mijn enthousiasme. Een half jaar geleden was ik er nog heilig van overtuigd dat er geen ander vak voor mij bestond dan de journalistiek. Nu bedenk ik trainings­oefeningen die ik mijn collega’s in groepen van twee laat uitproberen. Bijvoorbeeld: een lid van de sollicitatiecommissie komt je ophalen bij de receptie. Hoe maak je contact, wat zeg je in de lift? Nuttig als je weet dat de eerste indruk telt.

‘Ik had nog nooit een groep uit de media getraind’, zegt Berger. ‘Maar ik doe het met veel plezier. Al zijn jullie kritisch, jullie staan open voor goede argumenten. Jullie pakken makkelijk de vloer. En jullie kunnen in één zin zeggen waar het om gaat.’

In aandacht geven aan onze cursisten zijn we volgens de trainster minder bekwaam. ‘Mensen uit de zorg zeggen automatisch: ik zie je fronsen, kan je het nog volgen? Journalisten gaan voor de inhoud. Die moeten nog leren om zorgzaam te zijn.’

Een snelle rekensom leert dat Vincent sinds de economische crisis in 2008 al meer dan 8000 werkzoekenden heeft getraind: 80 per week maal 25.

De andere weken schrijft ze boeken zoals ‘Werk vinden met social media’. ‘Ik hoor vaak terug dat ik mensen in de proactieve stand zet. Daarom zit ik ook zo tjokvol’, zegt de loopbaanadviseur. Bij de Wereldomroep is niet elke cursist gecharmeerd van haar directe aanpak, maar mij zet ze flink aan het werk.

Ik meld me aan voor een fotosessie bij de Wereldomroep en vervang mijn vakantiefoto op mijn LinkedIn-profiel. Weg met de wapperende haren en de bruinverbrande kop. Ik kijk nu zorgvuldig opgemaakt en professioneel de camera in. Via de sociale media zoek ik contact met collega’s van andere media. Mail eerst, op mijn oude, vertrouwde manier, maar bel daarna. En hoor dan vaak dat ze mijn mail over het hoofd hebben gezien.

Na drie trainingen en tien weken zoeken krijg ik via Facebook het aanbod mijn sollicitatietraining te testen bij studenten journalistiek. Als dat goed verloopt, is een opleidingscentrum geïnteresseerd. En ik maak kans op ander werk als eindredacteur. Niet meer in vaste dienst, maar volgens de loopbaanadviseur is dat toch al passé.

Bekijk meer van

Praat mee

2 reacties

Eduard Bekker, 15 juni 2012, 22:53

Triest, dat er zoveel mensen weg moeten bij de Wereldomroep: deels mensen met wie ik de lessen deelde op de School voor de Journalistiek aan de Utrechtse Palmstraat, zoals Jolan Douwes hierboven.

Maar waar ik extra verdrietig van word, is het gekunstel dat tegenwoordig lijkt te moeten worden bedreven om überhaupt ergens te worden uitgenodigd voor een gesprek.

Het schijnt dat je tegenwoordig gewoon niet meer jezelf mag zijn, maar er naar moet streven je zo te presenteren dat de omhooggevallen personeelsmanagers er met hun bedrijfskundeopleiding op aanslaan, terwijl dat niets zegt over hoe je werkelijk bent op de werkvloer.

Dat Jolan van haar sollicitatietrainer zelfs niet met wapperende haren op LinkedIn mag…

Op haar nieuwe foto (zie boven) ziet ze er in elk geval vlot en jong uit en ze lacht. Dat strekt zeker tot aanbeveling.

Maar ook op deze foto valt door miezemuizers toch weer wat af te dingen: ze staat namelijk letterlijk met haar rug tegen de muur en dat is voor de meeste werkgevers gezien de verharding de op werkvloer geen argument om iemand aan te nemen.

Helaas ben ik niet in de situatie dat ik Jolan een vacature kan aanbieden, maar haar wapperende haren waren anders voor mij misschien juist een reden om dat wel te doen ze. Omdat ze daarmee juist de authenticiteit uitstraalt, die steeds meer moet worden weggemoffeld.

Wat heb ik aan een sollicitant die zich presenteert als de ideale medewerker door een veredelde toneelcursus, maar er op de werkvloer misschien niets van bakt. Persoonlijk zou ik juist iemand prefereren, die wat meer moeite moet doen om zich thuis te voelen op de werkvloer: die lijkt me een stuk betrouwbaarder.

JolanDouwes, 25 juni 2012, 21:19

Reactie van loopbaandeskundige Aaltje Vincent:

‘Authenticiteit is een interessant begrip. Mijn mening is dat iedereen in iedere situatie authentiek is. Privé, op het sportveld en in je werk.

LinkedIn is een professioneel netwerk waarop je voor al je (nieuwe) werkcontacten met je foto een eerste indruk geeft. Dit is een professionele foto die ik origineel vind, omdat deze juist qua positie ‘anders is dan andere’.’

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.