Machteloos

De afgelopen week heeft afschuw, verontwaardiging en onmacht gewonnen van die trots. Niet over de KNVB, ondanks dat wij steken hebben laten vallen, ben ik nog steeds trots op die mensen. Wel over onze mooie sport, die zoveel mensen in beweging krijgt en bij elkaar brengt, en die nu een zwarte bladzijde rijk(er) is. Richard Nieuwenhuizen, vader van drie zonen en trouwe vrijwilliger en grensrechter van zijn club SC Buitenboys, overleed na ernstige molestaties door een aantal jeugdspelers van het bezoekende team. Zij vonden blijkbaar dat hij niet goed gevlagd had. En dat dit reden was tot ernstig geweld. Waanzinnig.

De lastige balans tussen verslagenheid en woede, die ik net als de rest van Nederland voel, en de enorme drukte en adrenaline die volgen op dit drama aan de professionele kant, is iets dat sommige mensen zullen herkennen. Ditmaal is het echter van een totaal andere orde dan mijn ervaringen de afgelopen jaren. Dit gaat niet over voetbal, maatschappelijke projecten met deadlines of sportieve emotie. Dit gaat over weten dat we al jaren strijden voor sportief en respectvol voetbal en de machteloosheid die we voelen na dit vreselijke voorval. Dat het aantoonbaar beter wordt, maakt nu even niks meer uit. Beter is niet goed genoeg. In onze communicatie kunnen we nu dan alleen maar eerlijk zijn en zeggen dat wij op dit moment ook de oplossing niet kennen.

Onze reactie op de afschuwelijke gebeurtenissen kende een slechte start. Daarna was het tijd voor oprechte, onomwonden excuses en actie. Maar wat doe je, als je niet weet wat je moet doen? We hebben opgeroepen om actief stil te staan bij de gebeurtenissen. Schreeuw het uit in stilte. Kom samen op verenigingen, wees stil op de tribunes, steun de ‘zonder respect geen voetbal’-campagne, denk na over hoe nu verder, deel alles wat je doet en bedenkt met ons op Facebook, verander je Twitter-ava en vertel de KNVB wat er volgens jou moet gebeuren.
Als bond heeft de KNVB vele verantwoordelijkheden, onder andere om de regels te handhaven, om (strenger) te straffen, om goede nazorg te bieden en vooral om menselijk te zijn. Maar het voetbal is 1,2 miljoen mensen; we moeten het samen doen, net als in de normale wereld. De reacties in het land zijn overweldigend, de posts op Facebook.com/knvb soms hartverwarmend. En de afschuw, verontwaardiging en onmacht? Die zijn er nog onverminderd.

Renske Bruinsma, manager communicatie bij de KNVB, geeft de pen door aan aan Antal Crielaard, chef sport van Trouw.