foj 2019

— vrijdag 6 april 2012, 11:11 | 0 reacties, praat mee

Hoera, een collega

Het collega-loze leven van een freelancer is soms eenzaam. In een wereld waarin iedereen de vijand – lees: concurrent – kan zijn, konden mijn facebook­vrienden, de kassameisjes van de supermarkt, en de flexplek-zzp’ers bij Seats2meet mijn Remi-gevoelens op den duur niet meer wegnemen. Op het moment dat je tulpen op de markt koopt om thuis tegen te praten, weet je dat het de verkeerde kant uit gaat. Tijd om collega’s te zoeken.

Gelukkig vond ik ze snel, bij het AD Utrechts Nieuwsblad. Een week per maand werk ik er op de redactie, en de andere drie weken volg ik mijn kersverse collega’s op Twitter. Nooit meer alleen! Ik kon er eerder niet mijn vinger op leggen welk aspect van collega’s ik miste. Nu ik een tijdje zonder heb gedaan, is het me duidelijk geworden.

De manier waarop collega’s begaan zijn met elkaars welzijn is bijvoorbeeld hartverwarmend. ‘Nou, kerel. Je blouse is vandaag vrolijker dan je hoofd.’ De man kijkt geïrriteerd op. Zijn hoofd lijkt inderdaad wel een donderwolk, zo boven zijn felgekleurde bloemetjesblouse. ‘Ja ja, houd je mond maar,’ antwoordt hij. ‘Wat is er aan de hand, wil je erover praten?’ leek de collega te willen zeggen met zijn grap. Maar op de werkvloer maskeer je zulke vragen liever met wat kantoorhumor.

Elke werkvloer heeft bovendien een aantal werknemers dat levens- en vooral beroepservaring wil delen. Die zijn zeer waardevol als je, zoals ik, met een eenmanszaakje je brood in de journalistiek wilt verdienen. Trial and error is een goede manier om te leren, maar als iemand je gewoon uit kan leggen hoe iets werkt, scheelt dat natuurlijk veel tijd en teleurstellingen. Veel efficiënter. ‘Kan ik je artikel doorschuiven, of moet het vandaag in de krant?’ vroeg een collega die zelf een nieuwsverhaal probeerde te slijten. ‘Kan morgen ook nog wel’, antwoordde ik, flexibel als ik ben. Hij fronste. Liep weg. Draaide zich weer om. Keek nog eens bedenkelijk en zei het toch maar: ‘Pas op, want voor je het weet loopt je verhaal weg. Als het op Twitter rondgaat is je nieuws al niks meer waard. Je moet je eigen verhaal verkopen.’ Hoofdschuddend liep hij terug naar zijn bureau. En ook het verhaal liep weg.

En tot slot, mijn favoriete aspect van collega’s: lekker mopperen tegen elkaar. Niet dat de UN-journalisten nu bijzonder grote mopperkonten zijn; maar het hoort er een beetje bij in zo’n kantoorruimte. Gemopper over de airco bijvoorbeeld. ‘Ik word hier weggeblazen, zo koud! Ik zet ’m lager hoor.’ ‘Maar op mijn plek naast de verwarming is het juist warm. Wat mij betreft mag de airco hoger.’ ‘Zullen we dan van plek ruilen? Het is hier zo koud.’ ‘Nee, want hier is het lekker warm.’ Zulke discussies geven soms wat prettige afleiding tijdens een dagje werk.

Ik prijs me gelukkig. De vrijheid van het eigen ondernemerschap, waar wij freelancers zo trots op zijn, gecombineerd met het gezelschap van collega’s. Beter had ik niet kunnen treffen. Och jawel, een hoger en stabieler inkomen. Maar dat komt nog wel.

Bekijk meer van

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.