Freelancen, reizen en dansen: Roos Stuurman bepaalt haar eigen koers

In een hostel in Tel Aviv ontmoet ik Roos Stuurman, die bezig is met het afronden van de master-studie Documentary Cinema. Stuurman en ik raken aan de praat over haar ervaringen als freelance webredacteur, voor onder meer Nieuws.nl, Dans Magazine en tijdschrift Royalty. Ik spits mijn oren, want misschien is freelancen na mijn studie wel iets voor mij.

Stuurman was altijd al geïnteresseerd in films, theater en documentaires. Ze koos dan ook voor de studie Media en Cultuur aan de Universiteit in Utrecht. ‘Aan het begin studeerde ik ontzettend hard. Ik deed ook mee aan een honours-programma voor studenten die gemiddeld een 8,5 stonden. Op een gegeven moment dacht ik: straks kan ik een leuke academische tekst schrijven, maar wat kan ik daar praktisch mee?’

Zo ontstond bij Stuurman de wens om meer ervaring op te doen. ‘Uiteindelijk wilde ik graag iets doen wat ik leuk vond én waar ik goed in was. Ik deed een aantal productiestages bij het Nederlands Film Festival, de Nederlandse Dansdagen in Maastricht, het Over het IJ Festival in Amsterdam…’, somt Stuurman op. Ze ging zélfs nog een jaar solo-backpacken in Azië om uit haar comfort-zone te stappen.

Bij terugkomst in Nederland kwam Stuurman al snel terecht bij uitgeverij Virtùmedia, waar ze haar eerste artikelen schreef voor het Dansmagazine. ‘Dat was leuk omdat ik daar al zelf een tijdje een abonnement op had. Zelf dans ik ook al heel lang.’ Ze zich kan haar eerste artikel nog goed herinneren. ‘Er waren allerlei onderzoeken verschenen over de voordelen van ballet om het verouderingsproces tegen te gaan. Daar schreef ik een artikel over. Later kreeg ik een wekelijkse rubriek waarbij ik jonge dansers aan het begin van hun carrière ging interviewen.’

Er verschijnt een grote glimlach op Stuurmans gezicht als ze terugdenkt aan die tijd. ‘Zodra ik ging freelancen kwamen veel van mijn interesses bijeen. Interviewen, creatief bezig zijn en vervolgens bij de uitwerking de essentie van het verhaal opschrijven.’

Je ging al snel voor meerdere opdrachtgevers freelancen, hoe deed je dat?
‘Ik had een portfolio gemaakt van een aantal artikelen en die naar een stuk of twintig bedrijven gestuurd, waarbij ik soortgelijk werk kon doen als bij Virtùmedia. Ik wist nog helemaal niets van die wereld, want ik had nog niet veel ervaring met schrijven.’ Zo kwam Stuurman terecht bij tijdschrift Royalty, Gids.tv en Nieuws.nl. ‘Ik schreef over de meest uiteenlopende onderwerpen en elke redactie had een andere manier van werken, daar leerde ik veel van.’

Moest je ook wel eens schrijven over onderwerpen die je niet leuk vond?
‘Soms moest ik artikelen schrijven over de entertainmentwereld, vaak clickbait-achtige onderwerpen zoals de nieuwe tanden van Donny Roelvink. Dat interesseerde mij niet veel, al leerde ik er ook wel wat van hoor’, relativeert Stuurman. ‘Ik merkte dat het een soort verslavend effect had zodra ik steeds meer ging schrijven en artikelen goed gingen lopen.’

Het lijkt mij handig om op een redactie te beginnen, want dan kun je nog sparren met collega’s. Anderzijds lijkt het mij ook leuk om hier en daar op freelancebasis te werken en daarnaast te reizen.
Stuurman knikt begrijpend. ‘Dat dilemma ken ik. Zodra ik aan de slag ging als freelancer werkte ik veel alleen en in het buitenland. Toen corona zijn intrede deed werkte ik ook veel thuis. Tegelijkertijd merkte ik dat wanneer ik een dag naar de redactie ging om te werken, iedereen ook met eigen verhalen bezig was. Nu ik in Tel Aviv woon kan ik alsnog sparren met collega’s, alleen dan via een belletje of een zoomgesprek.’

Dan keert Stuurman ineens de rollen om en stelt míj een vraag: ‘Wat voor soort leven wil je leiden? Wil je elke dag anderhalf uur met de trein reizen, acht uur lang op kantoor zitten en vervolgens weer anderhalf uur terug? Zelf werd ik daar heel moe van aan het eind van de week. Het freelanceleven past meer bij het leven dat ik wil leiden. Ik sta ‘s ochtends op en ik bepaal mijn eigen routine. Als jij dat na je opleiding ook wil, dan is het belangrijk om je bewust te zijn van wat je kunt bieden en moet je dat naar buiten brengen.’

Hoe doe ik dat? Een leuke LinkedIn pagina is niet genoeg…
Stuurman lacht. ‘Natuurlijk is het handig als mensen je kunnen vinden. Maar je moet vooral voor jezelf een concreet lijstje maken met punten waar je goed in bent, zodat je jezelf een beetje kan verkopen. Je hebt ongetwijfeld verhalen gemaakt waar je trots op bent, of waar je nog in wilt groeien. Zet alles in een overzichtelijk portfolio en dan kun je ook beargumenteren waarom je voor een bepaalde werkgever wilt werken, al dan niet als freelancer.’

‘Als jij interviewen leuk vindt, ga dat dan zoveel mogelijk doen. Ik vond documentaires en reizen altijd al interessant, daarom volg ik nu ook de master Documentary Cinema in Tel Aviv. De afgelopen twee jaar heb ik mij beziggehouden met filmen en interviewen. Daar groei ik nog steeds in. Ik ken bijvoorbeeld een tattoo-artist die een eigen online platform heeft opgezet waarvoor hij een promotiefilm wilde, gefilmd in documentaire stijl. Dat soort kleine opdrachten pak ik allemaal met beide handen aan, zodat ik steeds meer ervaring krijg.’

Waar gaat je volgende reis heen?
‘Mijn plan is om naar Mexico te gaan en vanuit daar op doorreis naar Zuid-Amerika. Daar hoop ik een aantal filmprojecten te gaan doen. Maar ik besef mij heel goed dat ik niet kan verwachten na drie maanden het ideale werk of project te hebben gevonden. Dat proces heeft tijd nodig. Je moet jezelf die tijd gunnen’, drukt Stuurman mij op het hart. ‘Ga zoveel mogelijk doen! Ook als je niet op een kantoor zit kun je veel leren.’