Lauwe ontvangst World Press Photo Suau
UPDATE Voor de tweede keer in zijn loopbaan heeft Anthonie Suau de World Press Photo gewonnen. De Amerikaanse Time Magazine-fotograaf deed het vrijdag in Amsterdam met een zwartwit foto van een woningontruiming in Cleveland (VS), een indirect gevolg van de kredietcrisis. Roger Cremers was onder de overige winnaars de enige Nederlander. Hij won de eerste prijs in de categorie Kunst en Entertainment met een serie over toeristische bezoekers aan het voormalige concentratiekamp Birkenau. De winnende foto was onderdeel van een reportage in het tijdschrift Time over de kredietcrisis. De agent op de zwart-witfoto beweegt zich met getrokken pistool door een huis in Cleveland, dat bewoners moesten verlaten omdat ze de hypotheek niet meer konden opbrengen. Tijdens de uitreiking waren aanwezigen verbaasd dat deze foto won. Het duurde een halve minuut voordat applaus klonk.
Anthony Suau, die de eerste prijs al eens in 1987 won, maakte een serie over de effecten van de kredietcrisis in alle lagen van de samenleving. De serie als geheel won een tweede prijs in de categorie Dagelijks Leven.
Juryvoorzitster MaryAnne Golon, fotoredacteur voor onder meer Time, motiveerde de keuze van de jury afgelopen vrijdag in Amsterdam voor de winnende foto als volgt: ‘Dit beeld is niet alleen een voorbeeld van excellente fotografie, het vertelt tevens een sterk en belangrijk verhaal. Het belangrijkste verhaal van het afgelopen jaar.’
Alle juryleden waren volgens haar geroerd door de foto die de kijker ‘dwingt om na te denken. De eerste gedachte is: zien we hier een oorlog in criminele sfeer, iets met drugs, een andere oorlog misschien? Nee, het is een economische oorlog. Een oorlog die in iedere huiskamer kan binnendringen. De foto weerspiegelt het nieuws van vandaag.’
De keuze van de jury kon na de vertoning in het Amsterdamse stadhuis op weinig bijval van de aanwezigen rekenen. Nadat Suau’s foto op groot scherm verscheen bleef de zaal zeker een halve minuut doodstil, om daarna een aarzelend applaus in te zetten. ‘Onbegrijpelijk’, noemde Zilveren Camera-voorzitter Hans Kouwenhoven de keuze. ‘Ik mis de context. De serie als geheel is veel sterker.’
Fotograaf Kadir van Lohuizen, vertegenwoordiger van fotoagentschap Noor, dat tweemaal in de prijzen viel: ‘Deze foto moet ik eerst op me laten inwerken.’
De enige Nederlandse winnaar, Roger Cremers, was ook kritisch: ‘Deze foto roept alleen maar vraagtekens op.’ Het kon hem weinig deren, de blijdschap over de door hem gewonnen prijs overheerste. ‘Het is een vreemd gevoel, een soort vreugde gemengd met ongeloof, al kreeg ik gisteren al een vermoeden. De World Press-directeur Michiel Munneke verzocht me telefonisch om bij de presentatie van de winnende foto ’s aanwezig te willen zijn.’
World Press Photo boekte dit jaar twee records. Het aantal van 96.000 ingezonden foto’s betekende een stijging van twintig procent ten opzichte van het jaar daarvoor. Ook deden beduidend meer fotojournalisten aan de competitie mee: ruim 5500, een stijging van bijna tien procent. De fotografen kwamen uit 124 landen.
Het niveau van de winnende foto’s was hoog, zo vond juryvoorzitster Golon. ‘Ik was over de hele linie heel erg onder de indruk’. Dat beaamde ook Zilveren Camera-voorzitter Kouwenhoven: ‘Het is van een hoger gehalte dan ik in voorgaande jaren heb gezien. Het enige minpunt is de winnende foto. Waarom kon een hele fotoserie niet winnen? Misschien moeten we bij de Zilveren Camera daar ook maar eens over nadenken.’
Frits Baarda
Praat mee
3 reacties
Jeroen Mirck, 15 februari 2009, 16:40
Interessante discussie: aan de ene kant is dit een uitermate originele foto die een nijpend probleem verrassend belicht, aan de andere kant is hij zonder toelichting volstrekt onbegrijpelijk. Voor beide is wat te zeggen, maar juist de discussie over deze foto bewijst dat het iets bijzonders is. Ben benieuwd wat andere vakgenoten ervan vinden.
Naomi, 16 februari 2009, 22:42
Ik vind het een mooie foto juist omdat ie op het eerste gezicht niet schokt, want dit beeld kent iedereen uit de film. pas als je je beseft dat dit in een huiskamer is, en je hier ook de eersten ziet omvallen, voelt dat ver-weg-is-ook-dichtbij als een akelige rilling over je rug.
robert van willigenburg, 20 februari 2009, 09:50
kijken, kijken en de rest er bij denken… het wil ‘m toch niet helemaal worden voor mij. de 5 w’s van de journalistiek horen wat mij betreft zeker bij de worldpressphoto van toepassing te zijn. tenzij je inderdaad series gaat belonen.