Robben, nazi-zaad en Achmadinejad
RECENSIE Verslaggever Hans Jaap Melissen kijkt voor Villamedia wat het nieuwe televisieseizoen aan nieuwe journalistiek brengt. Na Afghanistan, Irak en Haïti is het tijd voor het slagveld Hilversum. Ik ben nog maar net begonnen en ik ben nu al de weg kwijt. Ik had mij voorgenomen alleen PowNews te bekijken en de rest voor later te bewaren. Maar zoals ik mij ook wel eens voorneem niet de hele zak chips in één keer leeg te eten, zo zag ik toch Uitgesproken Vara in beeld verschijnen. En nu weet ik dat er een fertiliteitskliniek is met de naam Geertgen, waar 'fascisten willen rukken voor het vaderland'. Prachtige primeur. Of toch een grap?
De rest leek in toon en gasten op een herhaling van twintig jaar geleden. Bij mij riep dat heimwee op naar Toon Hermans, die de Avro zowaar klaar had staan. En daarbij wel eerlijk vermeldde dat het om 1991 ging.
Ach, en toen heb ik ook Nieuwsuur gekeken. Arjen Robben heeft een scheur in zijn bil en daar moest de president van Iran maar even op wachten.
Net op tijd, switchte ik naar ‘Nieuwsuur in een kwartier’, want zo omschrijft PowNews zichzelf. Maar het moet toch vooral een satirische nieuwsshow zijn, zoals de Daily Show met Jon Stewart.
Het succes van die Amerikaanse show bestaat bij het gevoel van authentieke verontwaardiging en opwinding. Hoe meer die verontwaardiging in een vast jargon wordt gegoten, hoe minder urgent die lijkt. Dat was het probleem van GeenStijl, en dat is het probleem van PowNews. Waar is die scherpte? Oh oh, Geert Wilders is jarig en we trakteren hem op tompoezen en baklava. Een suïcidale poging tot grappig zijn, in een politieke week die juist een oneindige bron van inspiratie had kunnen zijn.
Het Amerikaanse succes bestaat ook, daily, bij de gratie van een grote redactie. Daar is in Nederland nooit genoeg geld voor. En PowNews zoekt zelfs nog mensen.
Of is de doelgroep (aan fucking drugs verslaafde Volendammers?) wel blij met wat ze zien? Blijkbaar niet, want ook op tv mochten die reaguren. ‘Net de commentaarstem van Bassie en Adriaan’, zo werd de ziekenomroep-voorleesstijl van Dominique Weesie bekogeld. ‘Powned is gewoon kut, flikker op mensen.’ Weesie las het zelf voor. Kijk, dat was nu wel leuk.
Maar wat was het een verwarrende avond. En we hadden niet eens chips in huis.
Praat mee