Opinie – Yves Desmet
Cruciaal
donderdag 15 december 2011
Zelden een zo collectieve zucht van opluchting mogen registreren bij de politieke collega’s. Na 540 dagen onderhandelingen heeft dit koninkrijk immers weer een regering, en kunnen de politieke journalisten hopelijk weer normaal berichten over regeringswerk, ministeriële besluiten, parlementaire debatten en meer van die dingen. Dat was ook hoog nodig, want langzaamaan begon de woordenschat te kort te schieten. Hoe zeg je voor de honderdste keer dat het er nu ‘op of onder’ is? Dat deze week ‘echt cruciaal’ is? Dat er ‘un parfum de crise’ in de Wetstraat hangt. Dat heb je met de grote koppen: hoe meer je ze gebruikt, hoe inhoudslozer en minder betekenisvol ze worden. Tot je ze zelf niet meer ernstig neemt, en merkt dat je lezer dat al evenmin doet. Tot grote opwinding heeft de langste regeringscrisis ooit immers niet geleid, veeleer tot mateloze apathie. Zelfs op de krant begonnen de andere redacteuren de ‘politico’s’ met enig medelijden te bekijken, veroordeeld als ze waren tot eindeloze variaties op het thema ‘het kan vriezen, het kan dooien’.
Lieve lezers
donderdag 17 november 2011
In Vlaanderen is een krantenoorlogje over het weekeinde tussen De Morgen en De Standaard losgebarsten. Beide kranten pakken sinds september uit met dikke full-colour kleurenmagazines, waarin plaats wordt gemaakt voor de grotere, zielpellende interviews, grands reportages en fotojournalistiek. Dat is niet toevallig, want allebei hebben ze de analyse gemaakt dat alleen in het weekeinde de lezer nog de tijd heeft om door dat soort slow journalism heen te gaan. En natuurlijk speelt er ook een commercieel motief: adverteerders krijgen zo de kans om glanzende advertenties te plaatsen, die ze anders aan de weekbladen zouden gunnen. De kranten maken er dan ook geen geheim van dat ze niet alleen met elkaar, maar ook met de weekbladenmarkt de directe concurrentie willen aangaan.
Nalezen
woensdag 19 oktober 2011
Het waren hilarische pagina’s in de anders van serieux stijf staande Duitse zakenkrant Handelsblatt. Baudouin Prot, topman van de Franse bankgroep BNP Paribas, werd er opgevoerd in een interview van 2 pagina’s. Maar alleen de vragen van de journalisten werden afgedrukt, de antwoorden waren slechts blanco vlakjes.
Story
woensdag 28 september 2011
‘En, heb je me misschien iets te vertellen?’, informeert mijn vrouw met gespeelde boosheid in de ogen. Ze toont de voorpagina van het weekblad Story, waarop mijn foto prijkt, met als wervende kop: ‘Yves Desmet. Zijn openhartige biecht over overspel.’ Kijk eens aan.
donderdag 25 augustus 2011
Vlaamse artiesten passen dezer dagen maar beter op hun tellen als ze gedachten uiten over de grote winnaar van de Belgische verkiezingen in juni 2010, constateert Yves Desmet. Wie sneert richting Bart De Wever (N-VA) krijgt dan het volgende in zijn mailbox: ‘U bent net als die omhooggevallen, overgesubsidieerde en dus rood-links denkende hufters: België, België, België en laat Vlaanderen maar stikken, hè. Laagachtend.’
