| [an error occurred while processing this directive] |
Dossiers Onderzoek naar Journalisten in Nederland Profiel van de gemiddelde journalist * De Nederlandse journalist is in de veertig en heeft geruime tijd doorgebracht in klaslokalen en collegezalen. Twee van de drie zijn man. Als de journalist een vrouw is, loopt ze veelal vast in de hiërarchie van de mediaorganisatie. Terwijl haar mannelijke collega’s hoger stijgen op de ladder en navenant gaan verdienen blijft zij ‘hangen’ op een bepaalde positie en inkomensniveau. * De Nederlandse journalist heeft een links-progressief beeld van zichzelf en is niet bijzonder levensbeschouwelijk of religieus ingesteld. Loyaliteit is geen typische eigenschap, met één uitzondering: de regionale dagbladverslaggever. Deze man (want vrouwen zijn er nog weinig bij regionale media) heeft bijna zijn gehele professionele leven bij één en dezelfde werkgever doorgebracht, waarvan het grootste gedeelte in een voltijdbaan. * De Nederlandse omroepjournalist werkt in een meer diverse omgeving, waarin oud en jong, man en vrouw, autochtoon en allochtoon door elkaar heen aan te treffen zijn. De werkomgeving van de sportjournalist en de financieel-economische redacteur bestaat voornamelijk uit mannen. * De doorsnee Nederlandse journalist werkt al sinds het begin van de jaren tachtig in de journalistiek en heeft als zodanig vele concurrenten zien komen (en gaan). Hij heeft de opkomst van de commerciële omroep en de groei van de niche-bladenmarkt meegemaakt. Voor de dagblad- en opinietijdschriftjournalist is er in al die tijd niet veel veranderd; internet is pas sinds kort een heuse ‘realiteit’. * Hoewel de Nederlandse journalist graag de straat op wil om mensen te ontmoeten, komt er in de praktijk niet zoveel van: de meeste tijd wordt toch doorgebracht op kantoor, voor het computerscherm. Het aantal contacten met het publiek – en met name met etnische minderheden – is bijkans nihil. De journalist is zich over het algemeen niet precies bewust van wat dit publiek nu eigenlijk verwacht. Terwijl de werkgever aanzienlijke sommen gelds in computersystemen en websites investeert, blijft de journalist een beetje achter en wordt niet of nauwelijks betrokken in deze vernieuwingen. * De Nederlandse journalist ziet zichzelf graag als iemand, die per definitie kritisch en zelfs sceptisch omgaat met overheid, ambtenarij, zakenleven en industrie. De journalist wil niet alleen het laatste nieuws brengen, maar ziet ook nog een taak voor zichzelf weggelegd in het uitleggen en interpreteren van dit nieuws. Hij/zij is een buitengewoon ambitieuze professional. Dat blijkt ook uit de toegepaste methodes: met name publieke figuren worden veelvuldig lastig gevallen. Zo nodig wordt een valse identiteit aangenomen. Politieke of economische informatie wordt ook zonder toestemming gebruikt. Aan de andere kant is de Nederlandse journalist huiverig om de persoonlijke levenssfeer te schenden en ‘chequeboekjournalistiek’ te bedrijven. * De Nederlandse journalist is, kort samengevat: wat ouder, linkser, ambitieuzer (tegelijkertijd willen berichten, duiden en bekritiseren) en toleranter (als het gaat om het toelaten van bepaalde methoden van nieuwsgaring) dan de Duitse, Britse, Australische en Amerikaanse collega’s.
|