Fons Tuinstra

‘Jullie krijgen alle ruimte’, lieten de autoriteiten aan de buitenlandse media weten. Tot dan was toestemming van de lokale autoriteiten nodig om reportages buiten de grote steden te maken, al hield niet iedereen zich aan die voorschriften. Voortaan is alleen toestemming van de geïnterviewde nodig.
Het experiment lijkt voor alle partijen goed te verlopen, want slechts enkele incidenten zijn de afgelopen maanden gemeld. Vooraanstaande politici onder huisarrest kunnen nu geïnterviewd worden. Voor enkele journalisten die door lokale autoriteiten werden gedetineerd, was een telefoontje naar Peking genoeg om de zaak op te klaren. Alleen naar Tibet gaan zonder vergunning is nog taboe en enkele buitenlandse collega’s zijn na terugkeer bestraffend toegesproken. Daar lijkt een probleem te zijn, maar het oordeel over de verandering is over het algemeen positief.
Dat weerhoudt mensenrechtenorganisaties als Human Right Watch er niet van, toch boos op China te zijn. Zij vinden dat dezelfde vrijheden die voor buitenlandse journalisten gelden ook voor Chinese journalisten moeten gelden en beweren daarom dat de autoriteiten zich niet aan hun woord houden. Het getuigt van weinig inzicht in de Chinese verhoudingen. Omdat alle traditionele media in staatshanden zijn, schieten journalisten weinig op met meer vrijheden, zolang de eigendomsverhoudingen van de media niet veranderen. En dat zou nog wel eens erg lang kunnen duren.
                                terug naar top