OMSLAGARTIKEL
                                                            

terug naar voorpagina

DJ nr.6, 28 maart 2008

Ex-bladenmaker Barbara van Beukering:
'Nieuws is verslavend’

Na een lange en succesvolle tijdschriftcarrière pakt Barbara van Beukering nu door bij Het Parool. De krant was wat ‘sleets’ geworden. ‘Ik wil graag een krant maken met een voorpagina die gelezen wordt en waar mensen over praten. classy’er,
maar ook moderner, frisser en hipper.’

Frans Oremus

De werkkamer van Barbara van Beukering, sinds een half jaar hoofdredacteur van Het Parool, hangt vol uitgeprinte PDF’s die de restyling van de krant tonen. Op tafel ligt een dummy. Morgen – 29 maart – start een billboard-campagne, waarop bekende Parool-prominenten als Johannes van Dam, Theodor Holman en de nieuwe columnist, Jonathan van het Reve, in een speciaal ontworpen jasje poseren: metafoor voor het nieuwe jasje van Het Parool.
De hele krant – nieuwskrant, zaterdagkrant, zes PS-bijlagen en PS van de Week – is in drie maanden gerestyled; een ‘militaire operatie’ voor Van Beukering en artdirector Loes Koomen. De projectgroep bestond, naast Van Beukering, uit chef vormgeving Lucy Prijs en de adjuncten Albert de Lange en Rob Siebelink. ‘We kwamen elke woensdagmiddag bij elkaar om de ontwerpen te beoordelen.’
Na als eerste krant in Nederland te zijn overgegaan op tabloidformaat, precies vier jaar geleden, waren volgens Van Beukering vormgeving en inhoud ‘een beetje sleets en bleekjes’ aan het worden. ‘Na verloop van tijd gaan dingen hun eigen leven leiden qua vorm en inhoud. Af en toe moet je duidelijk krijgen waarom je iets doet. In de loop der jaren vergeet je het antwoord op die vragen; het is zo gegroeid. We grijpen dit aan om alles weer even helder neer te zetten.’ Het Parool was goed, haast ze te zeggen, maar moet ook goed blijven. 'De huidige krant is wat rommelig. Ik wilde het graag classy’er, maar ook moderner, frisser en hipper. We merkten bijvoorbeeld dat we eigenlijk nog altijd een klein broadsheetje maken. Nu gaan we tabloid op de voorpagina beter uitbuiten door voor één of twee onderwerpen te kiezen. Maar het belangrijkste is dat we de focus op Amsterdams nieuws – die al is ingezet onder Matthijs van Nieuwkerk – verder willen uitbouwen: vaker eigen nieuws, minder de agenda volgend. Het is de kracht van Het Parool. Daarnaast gaan we de focus op kunst versterken. Hier gebeurt het in Nederland op het gebied van premières, galeries en circuit. Voorheen hadden we dat te versnipperd door de krant.’

Was de krant iets te institutioneel?

‘Wij zijn vaak geneigd te wachten tot de gemeenteraad ergens over gaat vergaderen. Dan berichten we erover. Maar ik wil meer de consequenties van beleid voor mensen zien. Hun verhalen horen en daarmee aangeven wat er in de stad gebeurt. We moeten op meer plekken zijn. Reportages hebben over de borrelcultuur aan de Zuid-as, of hoe studenten wonen op de Wenkenbachweg. Bij moord op een school wil ik dat we die school in kaart brengen en niet wachten op hoe de politiek reageert. We moeten signaleren. Antenne zijn. Met reportages over groepen mensen en culturen in Amsterdam. En via de dagelijkse pagina Amsterdam Kort, waardoor iedere wijk sowieso elke dag met één nieuwtje in de krant voorkomt. Een beetje gepikt van The New York Times, maar het werkt volgens mij als een speer, omdat iedereen altijd wil weten wat er in zijn buurt gebeurt.’

Heb je nog meer van andere kranten gepikt?

‘Dat doe je automatisch. Ik heb me laten inspireren door The Independent, The Guardian. Je wil geen Nederlandse kranten kopiëren, dus kijk je al snel naar het buitenland. Met kerst was ik in Stockholm. Als een gek heb ik al die Zweedse kranten bekeken, al kun je ze niet lezen. Zoals ik vroeger overal waar ik was tijdschriften kocht, koop ik nu overal waar ik ben kranten. In een krant uit Namibië zag ik een fotopagina: ‘Faces & Places’. Oh...wat een leuke rubriek. Misschien kunnen we er ooit wat mee: over mensen in Amsterdam.’

Heb je na een half jaar het gevoel dat je het krantenvak in de vingers hebt?

‘Nee, ha ha ha. Ik ben heel erg bezig geweest met beleid, met deze restyling. De eerste paar maanden heb ik wel ’s ochtends aan de middentafel gezeten. Om echt te voelen hoe het werkt, iedereen te spreken en te zien hoe het georganiseerd is. Maar met de restyling heb ik tegen de redactie gezegd dat dit een klus is waar je dag en nacht mee bezig bent om het te bewerkstelligen. Alle columnisten heb ik zelf gezocht. De inhoud en vormgeving tegen het licht gehouden. Nu komt de fase van presentaties aan adverteerders, en de reclamecampagne. Na 3 april ga ik veel meer ‘s ochtends de krant maken.
Mensen schijnen te denken: ze heeft nog nooit bij een krant gewerkt, dus wat weet ze helemaal van nieuws. Dat is natuurlijk heel raar. Ik lees al 25 jaar iedere dag een krant, of meerdere kranten. In die zin heb ik ook verstand van kranten en van nieuws.
Waar ik erg aan moest wennen: een tijdschrift kun je heel zorgvuldig maken. Verhalen uitzetten. Keuze in fotografie. Je kunt een tekst terugsturen. Maar dat gaat gewoon niet bij een krant. Ik kan ook nooit meer alles lezen vooraf. Achteraf lukt me al bijna niet. Je kunt een krant niet perfectionistisch maken, wat toch wel heel erg in mijn genen zit. Ik moet er heel erg aan wennen dat je soms denkt: he jammer, een verkeerde kop, of een verkeerde keuze. Maar ik rea­liseer me steeds vaker: morgen is er weer een nieuwe krant, wat ook wel weer fijn is.’

Is het niet handig eerst een tijd met je handen in de kopij zitten voor je gaat restylen?

‘Dat is niet per se nodig. Het heeft ook met onze taakverdeling te maken. De twee adjunct-hoofdredacteuren zijn allebei heel erg nieuwsgericht. Als ik al iets zou bedenken dat geen goed idee is voor de nieuwskrant, zouden zij wel op de rem trappen. Ik denk dat een van de redenen is dat de keuze op mij is gevallen is dat ik complementair ben in de hoofdredactie. Met zijn drieën zijn we een hoofdredactie in balans. Daarbij hoef je niet met je voeten in de kopij te staan om een analyse te maken van hoe een krant werkt en wat de lezer wil van een krant.’

Hoe reageerde de redactie?

‘Die ziet het heel erg zitten. Het enige is dat we ons wel eens zorgen maken over hoe pittig het is om met 105 mensen – maar let wel: 78 fte – zo’n krant en dagelijks katern te gaan maken. Kunnen we dat wel met ons kleine clubje? Maar er is veel enthousiasme. Verandering na vier jaar werkt inspirerend. Iedereen vond de krant wat sleets geworden. En er was tien maanden geen hoofdredacteur, dan worden er weinig beslissingen genomen. Iedereen is geloof ik blij dat er weer iemand aan het roer staat’.

Hoe is het om in de jongensdroom van Erik van Gruijthuijsen en Frits Campagne te stappen?

‘Erik is er zeven jaar geweest en heeft de verzelfstandiging ontzettend goed gedaan. Hij heeft het beste van zichzelf gegeven en daarna nog drie jaar voor continuïteit gezorgd. Deze baan is absoluut mijn meisjesdroom. Dat Het Parool zelfstandig is heeft meerwaarde, zeker als je het vergelijkt met een logge organisatie als PCM. Daar dacht je soms dat je in een heel, héél slecht toneelstuk terecht was gekomen. In de periode dat Alberdingk Thijm en Aan de Stegge (destijds leden Raad van Bestuur, red) aantraden en weer vertrokken zelfs een klucht. Hier denk ik soms: wat een normale mensen. Met verstand van zaken en zittend op de juiste plekken. Goed georganiseerd ook. Het lijkt me moeilijker hoofdredacteur van een PCM- of Wegener-krant te zijn. Je kunt hier veel sneller opereren. Als ik iets wil wat geld kost, moet ik naar Frits (Campagne, directeur, red.) en de hele grote dingen bespreken we ook met Christian Van Thillo (directeur Persgroep); de meest inspirerende man van het Westelijk halfrond. Een échte courantier. Hij heeft geadviseerd bij de restyling, maar houdt zich bescheiden op de achtergrond. Zo was hij groot voorstander van de Amsterdam Kort-pagina, omdat je daarmee echt in de haarvaten van de stad zit.’

Was je niet liever hoofdredacteur van Opzij geweest?

‘Toen ik hoofdredacteur van Blvd. was heb ik een aantal malen laten vallen dat ik dolgraag Opzij zou maken. Omdat ik na Blvd. een journalistieker blad wilde maken en omdat ik met lede ogen aanzag dat Opzij niet in de markt sprong van intelligente vrouwen van 40-plus, die glossy’s als Elle en Cosmo ontgroeid waren. Maar in dat gat zijn Linda, Jan en Red al gesprongen. Alleen, ik had het al bedacht voordat die bladen er waren, maar was toen een roepende in de woestijn. Opzij heeft het laten gaan en het wordt een moeilijk gevecht om die doelgroep weer terug te winnen. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik weer een maandblad ga maken. Ik moet er niet aan denken dat ik nu bij Opzij moet gaan verzinnen wat we over een maand met het vertrek van Hennah Buyne (opgestapte wethouder in Amsterdam) gaan doen. Dat duurt me veel te lang. Nieuws is ook verslavend.’  

www.hetparool.nl

Het Parool gerestyled:
vorm en inhoud

-De nieuwe vormgeving is ontworpen door Loes Koomen (o.a. Hollands Diep, restyling Viva en Vrij Nederland en PCM-krant op zondag – die nooit is verschenen). Gepitched uit zes artdirectors, waarvan er drie een proefschets van de voorpagina ontwierpen.

-De voorpagina wordt rustiger en eenvoudiger, met duidelijke verwijzing naar themakaternen en ankeilers verticaal bovenin, in plaats van gestapeld in rechterkolom. Het wordt ‘De krant van Amsterdam’ in plaats van ‘Onafhankelijk Amsterdams dagblad’ omdat dit ‘sterker en moderner’ is. ‘Vrij en onverveerd’ blijft op de voorpagina het adagium van Het Parool. De drie kruisjes – logo van gemeente Amsterdam – verdwijnen, terwijl het logo van Het Parool breder wordt.

-Er zijn twee nieuwe letterypes: broodtekst Meta Serif – nieuw, ontworpen door Duitser Erik Spiekermann – en de bestaande Strada voor sectieaanduidingen.

-Kunst en media krijgen meer aandacht: elke dag 5 pagina’s en op woensdag een dik kunstkatern.

-Dagelijkse pagina Amsterdam Kort met daarin alle veertien wijken met minimaal één nieuwtje.

-Katern PS: Op dinsdag Mode & Auto’s (PS Stijl), woensdag dik kunstkatern (nu film), donderdag PS Kind: Over onderwijs en opvoeding en agendatips. ZaZo gaat PS Weekend heten: drie pagina’s wetenschap, I-Parool en reizen.

-Bijlage PS van de Week: Totaal anders. Wat blijft: de rubriek Johannes Van Dam, de weekagenda en de rubriek ‘Mijn Amsterdam’.

-De laatste twee pagina’s heten voortaan ‘Het laatste woord’. Met opinie, brieven van lezers en elke dag een andere columnist en een nieuwe tekenaar: ZAK.

-Meer aandacht voor fotografie. Nieuwe chef foto: Juan Vrijdag.

-Theodor Holman verhuist met een dagelijkse column prominent naar pagina 2. Elf nieuwe columnisten (van in totaal 21):  Asis Aynan, Els Quaegebeur, Adriaan Jaeggi, Jonathan van het Reve, Marcel Wiegman, Alexandra Besuijen, Ronald Ockhuysen, Steven Pont, Ronald Hooft, A.F.Th. van der Heijden en Janneke van der Horst.

reageren        terug naar top               terug naar voorpagina