Voor
de elektronische versie van
De
Journalist Agenda 2008 klik
hier (iCal).
Voor de geregeld aangepaste Google-versie,
klik hier:
Voor suggesties en aanvullingen:
mail naar
info@dejournalistagenda.nl
NRC heeft in 1977 onder druk van
premier Joop den Uyl er van afgezien de primeur te brengen dat prins
Bernhard betrokken was bij de mogelijke omkoping door Northrop. Dat zegt
Friso Endt, in 1976/77 journalist voor Newsweek en NRC Handelsblad.
Newsweek vond de mogelijke omkoping door Northrop niet boeiend genoeg na
de eerdere onthullingen over Lockheed. NRC liet zich weerhouden van
publicatie door Joop den Uyl.
Endt schreef destijds zowel voor Newsweek als NRC Handelsblad over de
Lockheed-affaire. Het vervolgverhaal over de Northropkwestie verdween in
de doofpot. Endt: "Den Uyl zei: Als je publiceert kun je je mede
schuldig achten als er een koningskwestie in Nederland ontstaat." Hij
besloot, na consultatie van NRC-hoofdredacteur André Spoor, de zaak te
laten rusten. Dat scheelde hem ook het nodige spitwerk, want hij
beschikte niet over de Northrop-bijlage, wel over de openbare
Amerikaanse informatie.
Endt staat nog achter zijn beslissing van destijds: "Daar heb ik geen
pijn over. Maar hadden we het moeten hebben? Ik weet het niet. Misschien
is het nu makkelijker. Ja, ik zou het zeker hetzelfde doen. Ik voelde en
ik voel mij niet schuldig. Ik dacht: we moeten hier toch geen Belgische
koningskwestie krijgen. Dat dreigde echt. Dat vond het kabinet ook. Er
was ruzie over. Maar Van Dam en Vredeling stonden alleen in hun wens om
Bernhard te vervolgen."
Journalisten vechten een robbertje over de primeur van de omkoping van
Bernhard door Northrop. Maar er is een nieuwe primeur: NRC Handelsblad
gaf gevolg aan het verzoek van Den Uyl om niet te publiceren. Het Vrije
Volk liet zich niet koeioneren.
Premier Den Uyl redde troon Beatrix met als bovenregels bovenaan de
vóórpagina van de krant van donderdag 21 februari 2008 "Kroonprinses was
'wanhopig'" en "Tweede smeergeldaffaire rond prins Bernhard
verdonkeremaand".
Hier zijn vraagtekens bij te plaatsen: was dit nieuws? En was dit juist?
Genoemde kop in de Volkskrant is immers geen bewering in citaatvorm,
maar een stellige conclusie. Die trok Jan Tromp naar aanleiding van de
bevindingen van Anet Bleich in haar dissertatie 'Joop den Uyl 1919-1987,
dromer en doordouwer'. Bleich is ook redactrice van de Volkskrant.
Veel historische kwesties rond het Koninklijk Huis baarden opmerkelijke
persgeschiedenis. Ook in dit geval, en wel in twee lagen: ten eerste de
claim van de primeur in deze zaak en ten tweede, belangrijker, liet een
deel van de pers zich (wederom) ringeloren.
De claim van de primeur wordt betwist van drie kanten: ten eerste door
Gerard Mulder en Hugo Arlman die in een ingezonden brief in de
Volkskrant van zaterdag 23 februari 2008 lieten weten dat ze voor Vrij
Nederland al op 2 april 2005 dit verhaal noteerden. VN
plaatste het in de loop van vrijdag snel op haar website, inclusief
de geheime bijlage
over de Northrop-zaak.
Het artikel van Gerard Mulder en Hugo Arlman kan nu op de website als
inleiding worden gelezen bij het geheime stuk. Hun ingezonden brief in
de Volkskrant, cynisch: "Gezien het belang dat de Volkskrant kennelijk
hecht aan onthullingen over de Northropzaak is het ons een raadsel
waarom de krant ons artikel uit 2005 volledig heeft genegeerd en zelfs
van het bestaan ervan niet op de hoogste lijkt, hoewel Vrij Nederland
een bekend en overal verkrijgbaar blad is."
Niet alleen beweren Arlman en Mulder dat ze als eerste journalisten de
Northrop-bijlage ontvingen en beschreven, maar ook dat Bleich nota bene
via hen diezelfde bijlage kreeg. En daar volgens Arlman/Mulder
onvoldoende blijk van gaf: "Wel moet gezegd worden dat de biografe geen
bijzondere moeite heeft gedaan om onder de aandacht te brengen hoe
belangrijk ons artikel voor haar boek is geweest" Aardig detail: Bleichs
biografie wordt uitgegeven door Balans, een zusje van Vrij Nederland bij
Weekbladpers.
Echter, Arlman/Mulder waren niet de eersten met hun onthulling. Het
Vrije Volk ging VN voor, al in 1977.
Op dinsdag 2 februari 1977 publiceerde het roemruchte onderzoeksduo Rien
Robijns/Geert-Jan Laan op de vóórpagina van Het Vrije Volk dat de
commissie-Donner een tweede smeergeldaffaire had ontdekt. Laan: "Wij
hadden die informatie van de secretaris van de commissie, Ad Geelhoed.
Hij was woedend dat Den Uyl dat geheim hield. We mochten het op zolder
bij Geelhoed thuis een half uur lezen. In de auto heb ik aantekeningen
gemaakt."
Het hele relaas heeft Laan inmiddels
gepubliceerd:
vermakelijke Kuifje-geschiedenis van sterke journalisten. Laan verschaft
nog een bizar detail: "De antwoorden op de latere Kamervragen van Fred
van der Spek over Northrop en Bernhard zijn ook geformuleerd door
Geelhoed, toen als ambtenaar op Algemene Zaken onder Den Uyl."
Zo is te
lezen hoe knap Den Uyl PSP'er Van der Spek en dus de pers misleidde.
Dat is leerzaam. Laan: "Om Geelhoed te beschermen noemden we het geheime
stuk over Northrop geen bijlage maar een 'tweede rapport'. Van der Spek
deed daar navraag naar en Den Uyl, met Geelhoed, kon met een gerust hart
antwoorden dat er geen tweede rapport was."
Den Uyl bevestigt wat Laan ook toegeeft: dat veel van informatie over
Northrop reeds via het
Church Comittee
naar buiten was gekomen. En die senaatscommissie kwam er weer
dankzij Watergate. Dat lijkt me een reden te meer voor veel Nederlandse
journalisten van destijds om zich te schamen.
Dus Robijns/Laan waren eerder met de Northrop-onthulling. Hugo Arlman,
gevraagd: "De hele affaire was in 76/77 bekend, mede of vooral dankzij
Laan/Robijns. Het Northrop-stuk hadden zij echter niet. Wij kregen dat
als beschreven in 2005."
Maar Arlman en Mulder verzwegen de primeur van het Vrije Volk zowel in
hun stuk en in hun ingezonden brief in de Volkskrant. Pot verwijt ketel?
Op deze vraag per e-mail zwijgt Arlman. Dus hij stemt toe. Inderdaad,
lekker belangrijk. Terug naar de zaak:
Arlman/Mulder geven immers in hun stuk wel credits aan Friso Endt. Hij
was in 1976 correspondent van Newsweek, onthulde daarin de bevestiging
van Bernhard over de omkoping, en schreef voor NRC Handelsblad.
Arlman/Mulder in VN in 2005: "Ik vind het prettig iets in de la te
hebben liggen,’ verklaarde Den Uyl tegenover de Nederlandse
Newsweek-correspondent Friso Endt toen die hem in 1976 vroeg waarom hij
niets deed met de geheimzinnige bijlage."
Dat was dus nog eerder dan de claims van Volkskrant, Vrij Nederland en
Het Vrije Volk. Friso Endt (bijna 85 jaar inmiddels) in eerste
instantie: "Anet Bleich is aan deze hype niet schuldig. Ze heeft niet
hard een primeur geclaimd. Ik kan me wel voorstellen dat ze,
gestimuleerd door haar uitgever, zich ook niet verzet tegenover iedereen
die haar een primeur toedicht."
Minder mild is Endt voor de Volkskrant. "Jan Tromp doet voorkomen alsof
Anet Bleich een geweldige primeur heeft. Dat is niet juist. Het doet
geen recht aan wat er eerder over is gepubliceerd."
Geert-Jan Laan nog, met een verwijzing naar het lange interview van
Pieter Broertjes en Jan Tromp met Bernhard: "Toch merkwaardig, dat alle
eerdere publicaties de Bernhard-kenners van de Volkskrant blijkbaar
geheel zijn ontgaan. Geen wonder ook dat ze er geen vragen over stelden
in dat grote interview dat postuum is gepubliceerd."
Jan Tromp, eerst over de primeurclaim: "Bij Anet Bleich komt voor het
eerst Beatrix in beeld die heeft gezegd eventueel consequenties te
trekken uit vervolging van haar vader. En Juliana had dat daar al mee
gedreigd. Het accent ligt nu ook veel meer bij Den Uyl dan bij de
eerdere onthullingen. En bovendien: het is pas nieuws, als je er nieuws
boven zet."
Tromp het ook een misser van Het Vrije Volk destijds en van Vrij
Nederland in 2005 dat ze, vindt hij, hebben verzuimd om de politieke
context in Nederland en het handelen van Den Uyl goed over het voetlicht
te brengen. Ze hebben zich ook laten ringeloren met de antwoorden aan
Van der Spek door Den Uyl.
Een tweede verwijt aan het adres van de Volkskrant: Northrop kwam niet
naar voren in het interview met Bernhard van Broertjes in 2004. Nu
noemde Broertjes Bernhard openlijk zijn 'tweede vader', dus niemand
hoefde aan diens gebrek aan objectiviteit te twijfelen. Maar Tromp? Hij
meent: "Dat is een goede vraag. In het interview waren we gefocust op
Lockheed. Dat ging behoorlijk ver. Maar Bernhard wist zich ook veel
dingen niet meer te herinneren, zoals hij zei."
Tromp vindt dat Laan/Robijns Den Uyl hadden kunnen aanpakken. Kan het
zijn dat Het Vrije Volk Den Uyl heeft gespaard in deze kwestie uit
loyaliteit? Laan beweert van niet: "We schreven ook dat hij ervan op de
hoogte was."
Maar de pijlen waren gericht op Bernhard, niet op Den Uyl; bewust of
onbewust. De banden tussen HVV en de PvdA waren in de jaren zeventig
niet meer zo hecht als voorheen, maar bestonden nog wel. "Op een keer
was er ineens een spreker nodig tijdens het jaarlijkse congres in Davos.
Toen zeiden Geert-Jan Laan en Rien Robijns: 'Wij kunnen Den Uyl wel
regelen, die krijgen we wel.' En dat was ook zo."
Over deze bijzondere band tussen de HVV-journalisten en de partijtop van
de PvdA verhaalt Friso Endt. Ook memoreert Endt zijn prachtige
Bernhard-primeur over Lockheed: "Ik zei tussen twaalf en één uur 's
nachts in het Belvedère-hotel in Davos tegen de prins: 'Zegt u maar:
'Het is niet waar.' En hij zei: 'Dat kan ik niet zeggen'."
Endt tekende dit op als een bekentenis. "Dat heeft Bernhard mij nooit
vergeven. Zeker niet dat ik dat in Newsweek heb gezet, want in één klap
was het in die wereld daar afgelopen met hem, met de Rockefellers en
Kissingers - die ook allemaal dat soort dingen doen hoor. Weg ermee, en
hij moest ook uit de Bilderberg-conferentie."
Waarom heeft Friso Endt wel over Lockheed gepubliceerd maar het antwoord
van Den Uyl over Northrop noch in Newsweek noch in NRC Handelsblad
gepubliceerd. Dan volgt er, eerst aarzelend en dan vlot, deze
bekentenis:
"Ik wilde wel publiceren. Maar Newsweek vond het niet boeiend meer na
Lockheed,"
Waarom toen niet in NRC Handelsblad?
Endt: "Dat was het verzoek van Joop den Uyl toen hij begreep dat ik dat
wist. Dat was in 1977 dus. Ik dacht: ik krijg dat in NRC nooit…je had
net Lockheed gehad, dat was toch…Ik denk dat André Spoor dat niet aan
dorst. En Den Uyl zei: "Als je publiceert kun je je mede schuldig achten
als er een koningskwestie in Nederland ontstaat."
Dat was een waarschuwing aan uw adres?
"Dat was een waarschuwing, maar vriendschappelijk. Daar hield je je dan
aan. Hoewel, ik moest er wel over denken. Maar dan dacht je, ja dat kan
ik niet op mijn geweten hebben. Nee, nee, nee. Daar dacht je misschien
wel bij: dat kan ik ze ook niet aandoen."
Voor één van de beste journalisten van Nederland destijds vind ik dat
een opvallend besluit…
"Ja, kan me dat voorstellen. Maar ik dacht: we moeten hier toch geen
Belgische koningskwestie krijgen. Dat dreigde echt. Dat vond het kabinet
ook. Er was ruzie over. Maar Van Dam en Vredeling stonden alleen in hun
wens om Bernhard te vervolgen."
Met wie heeft u dit destijds besproken?
Endt: "Met de hoofdredacteur, met André Spoor dus."
Hij was het daarmee eens?
Endt: "Ja, hij aarzelde wel. Maar hij zei: we hebben die primeur van jou
al gehad met Lockheed. Hij zal er nog wel een paar belazerd hebben. Zo
was de sfeer toen ongeveer."
Maar goed, het argument van Den Uyl gold bij dat besluit om niet te
publiceren?
"Ja, ja, je hebt op je geweten dat er een koningscrisis komt. Bovendien
hadden wij op dat moment geen bewijsstukken. Die hadden Laan/Robijns
wel."
En het Vrije Volk kon in zijn eentje die crisis niet veroorzaken, de
kamervragen werden ontweken en het boek Northrop ging dicht tot na de
dood van Bernhard.
Wat denkt u anno 2008 over uw besluit destijds?
Endt: "Daar heb ik geen pijn over. Maar hadden we het moeten hebben? Ik
weet het niet. Misschien is het nu makkelijker."
Zou u het weer doen?
"Ja, ik zou het zeker hetzelfde doen. Ik voelde en ik voel mij niet
schuldig. En heeft u ooit in een andere kwestie iets verzwegen, ook over
het Koningshuis?
"Alleen met een maffiazaak, dat komt in mijn boek…"
Overigens zou het speculatie zijn dat het achterhouden van de
Northrop-bijlage en publicatie in NRC 'de monarchie' hebben gered.
Juliana dreigde met aftreden als haar echtgenoot vervolgd zou worden.
Maar het is niet gezegd dat, nu Lockheed niet tot vervolging leidde,
Northrop daar wel toe geleid zou hebben. Noch is vast te stellen dat
Juliana zou zijn afgetreden. En ook de hardheid van de opmerking van
Beatrix tegenover Duisenberg dat ze opvolging zou weigeren is ongewis.
Net zo min als de Volkskrant glashard kan beweren dat Den Uyl de troon
van Beatrix redde, 'koppen' we hier dat we dankzij Friso Endt nog
jaarlijks een dag naar het hoepelen op tv mogen kijken.
Wat resteert in journalistieke kring is een eigenaardig stuk
persgeschiedenis, tot op de dag van vandaag voortdurend met een
persvereniging Koninklijk Huis geleid door de Volkskrant. Dit is
overigens nog niet het hele verhaal. Er ligt nog een kwestie van
zelfcensuur bij de NOS onder leiding van Eric Jurgens (PPR, PvdA) waar
ik later op terug zal komen.
Het kan ook moediger. Tot slot Geert-Jan Laan over zijn hoofdredacteur
Herman Wigbold. Den Uyl tegen hem: "Moeten die twee jongens van jou niet
zo langzamerhand iets anders gaan doen?” “Nee hoor,” zei Wigbold, “ze
zijn nu net zo lekker bezig…”