Popfotografen: Geen langelenzenconserten meer

Ik heb mijn besluit inmiddels genomen om voorlopig geen langelenzenconcerten meer te doen of indien er kort van tevoren gezegd wordt dat we maar één minuut krijgen ga ik dus geen foto’s meer maken en probeer de fotografen één kant op te krijgen. Onlangs was er een showcase van Avril Lavigne (nb: de fotografen werden via email uitgenodigd om foto’s te maken) waar ik zelf niet bij was maar toen werd inderdaad vijf minuten voor het begin gezegd dat er maar één minuut gefotografeerd mocht worden. En wat deden de aanwezige fotografen: ze lieten zich gebruiken en zijn gaan fotograferen. Dus het blijft actueel.
Ik heb tegen een aantal van de fotografen gezegd dat ze heel dom zijn geweest om niet met zijn allen weg te gaan en dat ze zich hebben laten gebruiken. Wat dat betreft heeft die hele discussie  n.a.v. het Beyonce concert weinig zin gehad. Echt jammer dat ik daar niet bij was. Die fotografen leven allemaal met angst. Who the hell is Avril Lavigne, een van de vervelendste popartiesten die er momenteel rondloopt? Een over het paard getild huppelkutje van twintig jaar.

Paul Bergen,
17 juli 2007 

Brief Paul Bergen, 22 mei 2007

Popfotografen: Beyonce ergernis

Afgelopen vrijdag 18 mei was een dieptepunt in de popfotografie. Bij het management van Beyonce hadden ze bedacht om de fotografen de eerste twee liedjes vanaf de mengtafel te laten maken maar op het moment dat alle fotografen verzameld waren bij de backstage-ingang werd een uur van tevoren gezegd dat we in plaats van twee nummers een minuut(!) mochten fotograferen. Een normaal denkend iemand gaat meteen naar huis en laat zich niet piepelen maar wij gaan dus met zijn allen naar de mengtafel en aan het werk. Uiteindelijk blijken we veertig seconden gefotografeerd te hebben want tijdens de eerste twintig seconden zagen we een silhouet.
Het feit dat wij freelancers gaan fotograferen komt omdat de fotografen van de persbureaus in zo'n situatie altijd aan het werk gaan. Daar ligt een probleem. Ik weet zeker dat de meeste freelancers niet zouden fotograferen maar je staat met de rug tegen de muur en bij de krant zitten ze op je foto te wachten en ik wil op zo'n moment geen ANP foto in de krant.
Ik ben er dan ook voor dat bij dit soort concerten persbureaus niet welkom zijn. Freelancers steken in zo'n situatie de koppen bij elkaar en besluiten niet te fotograferen, althans, de meeste. Helaas is dat dus niet meer mogelijk zoals bij Guns'N Roses in de Kuip, ongeveer 15 jaar geleden. Het is de dood van de popfotografie, bij het ANP en WFA willen ze dat nog steeds niet snappen.
Het enige wat verkocht moet worden is het product Beyonce en we doen er allemaal lekker aan mee. De volgende dag allemaal kiekjes in de krant en het doel van het krijgen van publiciteit is weer bereikt. En ik snap het werkelijk niet want als wij langer de tijd krijgen worden de foto's beter en het is vaak al op 40 meter afstand. Wat kan je verwachten in een minuut? Dat van die mengtafel is bij sommige sterren al min of meer geaccepteerd, maar het blijven kiekjes en iedere boerenlul met een telelens kan het. Dat heeft niets met popfotografie te maken.
Maar op deze manier is het echt frustrerend en wat heeft het voor zin om een foto te maken die iedere Duitser, Chinees, Belg of Amerikaan ook heeft? Bovendien is het toch saai en eentonig als je gedurende de hele tour dezelfde foto's van je artiest in de krant ziet? Maar dat zal ongetwijfeld de bedoeling zijn. Marketingbullshit, het interesseert het management geen ene malle moer hoe wij ons werk moeten doen. Ik vraag mij af of wij überhaupt wel welkom zijn. Laten ze dat dan zeggen, dat scheelt een hoop ergernis en frustratie.
Ik vind het een staaltje pure verlakkerij om eerst alle fotografen te laten komen en dan over die minuut te beginnen. Ook de dames van de platenmaatschappij weten tot dat moment nog van niets. Iedere zichzelf respecterende fotograaf komt niet als hij of zij een week of een paar dagen van tevoren weet wat de fotopolicy is bij Beyonce. Vanaf de mengtafel: oké (zo ver zijn we al) maar niet slechts een minuut. En dat doen ze dus bij ieder concert van Beyonce he?Want daar maak ik mij het meest kwaad over, je wordt gigantisch in de maling genomen. Moet je je voorstellen dat ze dat aan een vergadertafel zitten te bedenken. Het idee alleen al. Ik heb die dame van het management de volle laag gegeven want ik vond dat ik even mijn hart moest luchten. Iemand moet het doen!
Overigens ben ik waarschijnlijk de enige fotograaf die zich ondanks de moeilijke situatie onderscheiden heeft omdat er een spot reflecteert op de jurk van Beyonce waardoor er een ster uit haar hart komt. Geloof mij maar dat dit echt een lucky shot is en dat het niet mijn verdienste is want gedurende die ene minuut heb je geen idee wat je aan het doen bent behalve door een lens kijken, een hoop herrie om je heen en stress. Maar het plaatje wordt er wel nog mooier van. Goed te gebruiken voor de komende dvd cover.
Mag ik effe cashen???

Paul Bergen,
22 mei 2007

reageren                                                 terug naar top