Frans Oremus

‘Het komt niet zo vaak voor dat er 7000 mensen aanwezig zijn bij een bijzondere gebeurtenis en er slechts één de tegenwoordigheid van geest heeft een camera op te tillen’, zegt Roel Dijkstra van het gelijknamige fotobureau in Spijkenisse. Het bleek overigens niet te gaan om een mobieltje, maar om een digitale Canon 350 spiegelreflexcamera met telelens.

Dijkstra zegt pal na de uitbraak van Bokito telefonisch als intermediair te hebben opgetreden tussen Ineke Schraage en De Telegraaf, ‘lopend in Giethoorn, met aan ieder oor een telefoon’. Het eerste contact tussen de media en Schraage werd volgens Dijkstra gelegd door verslaggeefster Natasja de Groot van De Telegraaf, die als eerste ter plaatse zou zijn geweest - geattendeerd door de politiezender - en de vrouw liet weten dat haar krant belangstelling had de foto exclusief te publiceren en haar daar goed voor zou vergoeden. Volgens De Groot is haar een bedrag van circa € 1500,- geboden. Daarnaast kwam Ineke Schraage met Dijkstra overeen de opbrengsten van de buitenlandse rechten met hem te delen - waarbij hij zorg zou dragen voor de afhandeling met de afnemers.

Volgens Peter Schraage werden hij en zijn vrouw daarna ‘belaagd door journalisten’ op het plein voor de oude ingang van de dierentuin, waar het publiek door oppassers en beveiligers in de consternatie heen werd gedreven. ‘Er werd ons verteld dat het “stom” was dat we zaken hadden gedaan met De Telegraaf en dat we veel meer geld hadden kunnen verdienen. Vervolgens kreeg Ineke een mobieltje in haar handen geduwd en bleek ze met iemand van De Telegraaf te zijn verbonden; ze heeft toen gevraagd of ze de foto ook aan de anderen mocht geven. Maar de krant ging hier niet mee akkoord en hamerde op de mondeling overeengekomen exclusiviteit. Ze heeft dat de journalisten verteld, en toen zijn we weg gegaan.’

Kort daarop werd zijn vrouw in de auto gebeld door iemand van AD/Rotterdams Dagblad. ‘Hij vertelde me dat alles toch geregeld was. Ook het AD zou de foto mogen publiceren, en ze wilden ons meteen interviewen in de tuin van mijn moeder. We hoefden alleen een formulier te ondertekenen, waar verder geen bedrag in werd genoemd. Dat hebben we gedaan, want wij gingen er op dat moment werkelijk vanuit dat de journalisten het onderling hadden geregeld. We hebben daar geen ervaring mee.’

Volgens hoofdredacteur Bart Verkade van AD/Rotterdams Dagblad is het echter heel anders gegaan. ‘Wij waren als eerste ter plekke en hebben de vrouw gevraagd een briefje te ondertekenen waarop staat dat ze ons toestemming geeft het beeld te gebruiken. Later heeft een freelance-fotograaf van fotobureau Dijkstra - dat ook voor ons werkt - op nogal intimiderende wijze de foto aan de familie Schaage gevraagd, en vervolgens de geheugenkaart uit de camera meegenomen. Haar echtgenoot was daar achteraf nogal boos over.’ Tegenover De Journalist ontkent Schraage dit: ‘Wij hadden als eerste contact met Natasja de Groot van De Telegraaf en we hadden er geen bezwaar tegen dat zij de geheugenkaart meenam.’

Verkade kan geen antwoord geven op de vraag hoe hij in het bezit kwam van de foto (die zowel AD als De Telegraaf op 19 mei op de voorpagina publiceerden), terwijl de geheugenkaart in handen was van De Telegraaf. ‘Dat weet ik niet precies’.
Volgens Dijkstra is het AD aan de foto gekomen omdat De Telegraaf de foto nog dezelfde middag per ongeluk enkele uren op de site van Nieuws van de Dag heeft gezet, en het AD de foto ‘hiervan af heeft geplukt. De foto in het AD is kwalitatief duidelijk minder dat die in De Telegraaf.’
De familie Schraage heeft van De Telegraaf geen geld ontvangen omdat de krant de foto niet exclusief kon publiceren, zo meldt Peter Schraage. Hij heeft inmiddels een advocaat in de arm genomen.

                                terug naar top

.